"ZİLLİ KURT"
"Kemal'in bel bağladığı her şey, yerinden sökülüp alınmıştı. Babası, evlatlığı Yusuf tarafından öldürülmüş, ailesi köyün en zenginiyken dört yılda en yoksulu olmuştu. Şimdi bahçeye düşen bir taşa bakıp kederlenebilirdi Kemal. Gökte salınan kehribar rengi bir kartala ya da ne bileyim herhangi bir şeye bakıp umutsuzluğu büyütenilirdi. Ama hayır, Kemal de ani ve yoğun bir ıstırapla yaşadığı bu yoksullukla da yaşayabilirdi. Umutlu olmak gerekirdi her daim. Öyle öğrenmiş, öyle beklemişti yaşamı."
Yaşar Kemal'i okumak ne kadar güzelse hayatını anlatan kitaplarını okumak da o kadar ayrı keyif veriyor okuyucuya. "Zilli Kurt" Yaşar Kemal'in kendi hayatını anlatmak isteyip ömrü yetmediği için yazamadığı eseridir. Kimbilir yazar bundan dolayı bu ismi verdi esere. Kemal'in kalbinin sıkıştığı duvarlar, aşmakta zorlandığı engeller, verdiği mücadeleler ve tüm bunlara rağmen ideallerinin, hayallerinin peşini bırakmayan koca yürekli çocuk olan Yaşar Kemal. Üç dört yaşlarındayken babasının kurbanı kestiği bir bayram günü, elinden sıçrayan ve gözlerinden birine saplanan bıçakla bir gözü görme yetisini kaybetmiştir. Kemal'in bitmek bilmeyen sonsuz yazma, okuma, ağıt yakma aşkı umut ışılıyor etrafına. Tek isteği tanınmış bir ozan olmakmış Kemal'in. Acılarını, hüznünü, hayat mücadelesini yazıyor, söylüyor, âşıklarla atışırmış.
Kendisini Zilli Kurt'un hikâyesi ile ifade ediyor.
Bir kurt bir koyun sürüsüne dalar. Koyun sürüsüne dalan kurt bir tek koyunu yaralamakla, paralamakla yetinmez, bütün sürüyü parçalar. Kurt dalmış sürüden artık hayır yoktur. Ve koyundan başka geçimi olmayan halk, çöker biter, açlıkla karşı karşıya kalır. Bu durumda köylü kurttan öcünü almak ister. Ne yapar köylüler bu zamanlarda? Atlanırlar, köpeklerini, iplerini alırlar. Kurt avına çıkarlar. Kurtları diri yakalamaktır en büyük amaçları. Usulünü bilirler, kurtları diri yakalarlar. Kin bağladıkları, öç almak istedikleri kurda bir fiske bile vurmazlar. Kurdu hiç incitmezler. İncinmesin diye okşamazlar bile. Yalnız sağlam bir telle, kopmaz bir zincirle ya da kirişle kurdun boğazına bir zil takarlar ve kurdu salıverirler.
Ve böylelikle de kurttan öçlerin en büyüğünü, en zalimini almış olurlar. Boğazı zilli kurt, boğazındaki zil yüzünden hiçbir canlıya yaklaşamaz. Bir köye, bir sürüye, bir hayvana, hiçbir canlıya yaklaşamaz. Boğazında zil, bozkırlar boyunca, dağlar boyunca koşar durur ve bir gün açlıktan ölür. Bu insan aklına gelen işkencelerin, zulümlerin en korkunçlarından biridir.
Kısa ve yalın, duru bir anlatımla Yaşar Kemal'in çocukluğunu, çektiği sıkıntıları, verdiği yaşam mücadelesini, kavgalarını, azmini, bir gözünden nasıl olduğunu, nasıl yazar olduğunu; Abidin Dino, Orhan Kemal gibi sanatçılarla olan dostluğu, Thilda ile olan evliliği, parasızlık yüzünden İnce Memed'in yazılış hikâyesi ve daha nicesine eşlik ediyoruz eserde.
Yaşanılan zorluklar, zorluklarla mücadele etmek, pek etmemek gibi detaylara sıkça yer verilen olaylar ve mükâfatı da başarıyla sonuçlanan bir öykü onunki.
Ben kahramanlardan nefret ederim. Çünkü kahraman deyip, üstün insan yapıyorlar. Ama yalnız Türk yazarları için, 20. yüzyılın tek kahramanları yalnız onlardır, diyorum. Ölümü göze aldılar, hapise atılmayı, ‘Zilli Kurt’ olmayı göze aldılar. Ve ben böyle bir yazar soyuna mensup olduğum için kendimle iftihar ediyorum.”
(Yaşar Kemal)
Kitapla Kalın.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.