Hayvan Hükümranlığı kitabıyla tanıdığımız Jean—Baptiste Del Amo'nun son kitabı Adamın Oğlu'nda, oğlu bebekken giden ve çocuk 9 yaşına gelince anne-oğulun hayatına tekrar giren bir adam, adama alışmaya çalışan bir çocuk ve ondan korktuğu için adamla birlikte yaşamak zorunda kalan, istediği yere giden bir kadın var hikâyede. Hepsi isimsiz. Bir kişinin ismi var adamın en yakın arkadaşı Tony Amca. O gittikten sonra da hem kadınla hem çocukla görüşmeyi sürdürmüş biri. (Ondan biraz ümitliydim ancak umduğum gibi olmadı).
Adam çocuğu ve kadını alıp büyüdüğü, çocukluğunun geçtiği vahşi doğanın ortasında olan eski bir eve götürür. Baba yokluğunda kadının yaptıklarını düşünür düşündükçe kıskançlığın pençesinde onları izole bir yaşama mahkûm eder. Tıpkı kendi babası gibi karısının ve oğlunun elinden alınmasından, kendi yalnızlığından, kendi şeytanlarının eşliğinde, müttefiksiz, bir başına kalmaktan korkar. Bir nevi babadan oğula geçen, nesilden nesile aktarılan trajedi ve şiddet sarmalında bulur kendini.
Hikaye beni sonlara doğru çok etkiledi. Okuyucuya geçen rahatsız edici ve huzursuz bir atmosfer var kitapta.Özellikle annenin olanı kabullenmekten vazgeçip harekete geçmesiyle gerilim dozu arttı.
Zamanda gidiş gelişlerle -hiç bölüm aralığı olmadan olan bu geçişlerde- ilk yarının rehavetine aldanmadan ikinci yarının gerilimine hazırlayın kendinizi. Ben sonlara doğru heyecanla ve severek okudum.
·
194 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.