Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Kasım 2024
İlk Yayın Tarihi:
2021
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Le fils de l’homme
ISBN:
9789750764509
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayvan Hükümranlığı’nda Del Amo kuşaktan kuşağa aktarılan şiddeti, hayvanlara yapılanları domuz çiftliğinde yaşayan bir ailenin tarihi üzerinden anlatmıştı. Adamın Oğlu’nunda da babadan oğula aktarılan eril tahakkümü, şiddetin daha görünmez yüzlerini bir ailenin hikayesi üzerinden anlatıyor. Kısaca; oğluyla yalnız yaşayan bir anne, yıllar sonra çıka gelen eşinin isteğini kabul eder ve onunla bir dağ evine taşınır. Yeni bir başlangıç umuduyla…
Adamın Oğlu’nu Hayvan Hükümranlığı’nda bir bölüm olarak okusak yadırgamazdık sanki. Tabii bu açından yaklaşınca Hayvan Hükümranlığı’nı daha kapsamlı daha derinlikli buluyorum. İki kitabın da üslupları benzer, ancak Adamın Oğlu daha kolay bir okuma sunuyor ve Hayvan Hükümranlığı kadar sert bir metin de değil. Belki yıl sonu bezginliğimden belki obur okurluğumun sonucu kusurlar bulsam da Jean - Baptiste Del Amo bence mutlaka okunması gereken yazarlardan. Sert anlatımı ve şiddetin dinamiklerini irdeleyişiyle özgün bir yazar.
Geçmişin yükünü taşımak ne zor. Nefret mi korkuyu doğurur yoksa korku mu nefreti tetikler?
Babasını bırakıp giden “terk eden “ bir oğulun yıllar sonra kendisi gibi terk edilmesin diye kendi kaçışının başlangıç noktasına oğlu ve oğlanın annesini getirmesi ve onları zorla orada alıkoymasından mütevellit gibi gözükse de derin bir hesaplaşma…
Baba figürünün karmaşıklığı ve “Eril” baskınlığı. Anne figürünün baba figürünün altında ezilmesine rağmen. “Adamın oğluna “ verdiği şefkat ve özen…
İsimleri olmayan fakat cisimlerine ruh giydirilmiş karakterler . Sadece iki isim geçiyor kitapta .
Roman belli bir yere kadar oldukça ağır akıyor. , sonlara doğru onca gerilimin heyecanı harekete geçiyor ve hızlanıyor bilin istedim
Mutlu haftalar olsun…
Del Amo’nun en güçlü yanı atmosfer kurma becerisi. Mekânı öyle bir anlatıyor ki, sadece görmüyorsun — kokusunu alıyorsun, ağırlığını hissediyorsun. Karakterler “iyi” ya da “kötü” değil; yaralı. Ve o yaralar nesilden nesile devreden görünmez bir miras gibi duruyor.
Bu kitap eğlendirmek için değil, yüzleştirmek için yazılmış.
Ve yüzleşmeler her zaman biraz can yakar. Keyifli okumalar.
Hayvan Hükümranlığı kitabıyla tanıdığımız Jean—Baptiste Del Amo'nun son kitabı Adamın Oğlu'nda, oğlu bebekken giden ve çocuk 9 yaşına gelince anne-oğulun hayatına tekrar giren bir adam, adama alışmaya çalışan bir çocuk ve ondan korktuğu için adamla birlikte yaşamak zorunda kalan, istediği yere giden bir kadın var hikâyede. Hepsi isimsiz. Bir kişinin ismi var adamın en yakın arkadaşı Tony Amca. O gittikten sonra da hem kadınla hem çocukla görüşmeyi sürdürmüş biri. (Ondan biraz ümitliydim ancak umduğum gibi olmadı).
Adam çocuğu ve kadını alıp büyüdüğü, çocukluğunun geçtiği vahşi doğanın ortasında olan eski bir eve götürür. Baba yokluğunda kadının yaptıklarını düşünür düşündükçe kıskançlığın pençesinde onları izole bir yaşama mahkûm eder. Tıpkı kendi babası gibi karısının ve oğlunun elinden alınmasından, kendi yalnızlığından, kendi şeytanlarının eşliğinde, müttefiksiz, bir başına kalmaktan korkar. Bir nevi babadan oğula geçen, nesilden nesile aktarılan trajedi ve şiddet sarmalında bulur kendini.
Hikaye beni sonlara doğru çok etkiledi. Okuyucuya geçen rahatsız edici ve huzursuz bir atmosfer var kitapta.Özellikle annenin olanı kabullenmekten vazgeçip harekete geçmesiyle gerilim dozu arttı.
Zamanda gidiş gelişlerle -hiç bölüm aralığı olmadan olan bu geçişlerde- ilk yarının rehavetine aldanmadan ikinci yarının gerilimine hazırlayın kendinizi. Ben sonlara doğru heyecanla ve severek okudum.
Alıştığımızdan farklı olarak üç kuşak kadının değil, üç kuşak erkeğin -büyükbaba, baba, oğul- birbirlerine bıraktığı psikolojik ve fizyolojik şiddetin mirasını okuyoruz kitapta.
Kitabın ilk kısmında, ilk insanların yaşamından ve ölümünden bahsedilirken, çocuğunu kaybetmiş ve mezara vermiş bir anne için “belki bir tek anne omzunun üzerinden, aniden bir tepenin gölgesinde kalan parlak tümseğe son bir kez bakacak” şeklinde yazılmış. Aynı betimleme, kitabın sonunda, bu sefer, annesini kaybeden bir çocuğun, omzunun üzerinden geriye dönüp annesinin mezarına bakması ile tamamlanıyor. Bu detayların birbirleri ile bağlanması beni gerçekten etkiledi.
Tüm kitap boyunca, karakterlerin duygu durumlarını, sözlerden çok, hareketlerin detaylarından çıkarıyoruz. Öyle ki, uçuşan bir toz parçası bile bu kısa kitapta yer bulmuş. Adeta, diyalogların çok olmadığı, birden fazla fotoğraf karesinden oluşan iyi bir sanat filmi izliyoruz hissi verdi kitap bana. Yine, anlatım tarzı olarak yazarın, karakterlerine özel bir isim vermemesinin, karakterlerinden “baba, anne ve oğul” olarak bahsetmesinin nedeninin, karakterleri kişileştirmeden ama kişilik tespitleri de yaparak daha evrensel kıldığını düşündürdü. Ayrıca kayaç türlerine dair bilmediğim bir çok kelimeyi de öğrenmemi sağladı. Kitaptaki “anne” karakteri ile Andrew Wyeth’nin “Christina’s World” tablosundaki kadının özdeşleştirilmesi hususunun da bilinçli olarak tercih edildiğini ve okurun düşünde “anne”nin kişileştirilmesine yardımcı olduğunu düşünüyorum.
Kitap benim için ikinci yarısında ivme kazandı. Bu ivmenin sebebi, babanın, kendi babasından devralıp terekesinde getirdiği psikolojik şiddetin, zamanla, hem eşine hem de oğluna yönelik fiziksel şiddete dönüşmesi ve beklenmeyen ama tahmin edilebilen bir sonla bitmesiydi. Hem evrensel olan
İlginç bir üslup ve kurguya sahip olan kitap, adına yaraşır biçimde baba-oğul imgesi etrafında şekillenmiş. İlkçağlardan baba-oğul av macerasıyla açılıp günümüze sıçrayan konu, dağ evine yerleşen 3 kişilik bir ailenin arasındaki ilişkiyi adım adım aktarıyor. Özellikle anne-baba-oğul arasındaki ilişkinin birbirlerine tekrar dönüşü üzerinde durulmuş.
Birkaç yıl aradan sonra, eşinin ve küçük oğullarının hayatına yeniden giren adam , onları kendisinin de çok zor koşullarda büyüdüğü, vahşi doğanın içinde, dağlarda, günlük hayattan izole edilmiş harap bir eve götürür....
Puan vermedi·216 syf.·
2025 260. kitabı
"80’ler sonu 90’lar başı, Fransa. "ya gıdelim sorunlu sorumsuz bır ailenin yaşamından anlatılanlarım okuyalım
" 
Adamın Oğlu üç ana karakterimiz var. baba, anne ve adamın oğlu. romanı etrafında gelişen olayları anlamaya çalışan küçük bir çocuğun gözünden okuyoruz. kötü bir baba, küçük yaşta anne olmuş bir kadın ve bunların küçük çocuğu.
baba karakteri oldukça sorunlu. genlerle aktarılan şiddetin bir kurbanı. kurban olduğunun bilincinde olup katil olmayı tercih eden bir asalak. yaptığı yasal olmayan işlerden dolayı küçücük çocuğunu ve karısını terk etmek zorunda kalıp 6 yıl sonra aniden ortaya çıkmasıyla olaylar başlar. karısını ve çocuğunu zorla kendi babasının dağın başındaki tabiri caizse lanetli evine götürür."
"Ailesini birkaç yıl önce terk etmiş baba, bir gün ansızın geri döner. Eşi ve çocuğu bu dönüş karşısında şaşkındırlar. Babanın ısrarıyla çocukluğunun geçtiği, dağ eteğinde yer alan eski bir eve doğru yola çıkarlar.
Adam her şeye yeniden başlamak istese de bir yandan da bunun olmayacağı çok bellidir. Tam da bu yüzden anne ve çocuk endişe içinde bir dönüş planı yapar. Ne var ki bu sandıkları kadar kolay olmayacaktır."
"babasını hiç hatırlamayan,babası olarak tony'i görmeye çalışan, baba sevgisine aç, babası geldiği anda hayatı allak bullak olan 9 yaşındaki çocuğumuz."
Oldukça duygusal bir kıtap buyurun Adamın Oğlu
Adamın Oğlu üç ana karakterimiz var. baba, anne ve adamın oğlu. romanı etrafında gelişen olayları anlamaya çalışan küçük bir çocuğun gözünden okuyoruz. kötü bir baba, küçük yaşta anne olmuş bir kadın ve bunların küçük çocuğu.
baba karakteri oldukça sorunlu. genlerle aktarılan şiddetin bir kurbanı. kurban olduğunun bilincinde olup katil olmayı tercih eden bir asalak. yaptığı yasal olmayan işlerden dolayı küçücük çocuğunu ve karısını terk etmek zorunda kalıp 6 yıl sonra aniden ortaya çıkmasıyla olaylar başlar. karısını ve çocuğunu zorla kendi babasının dağın başındaki tabiri caizse lanetli evine götürür."
"Ailesini birkaç yıl önce terk etmiş baba, bir gün ansızın geri döner. Eşi ve çocuğu bu dönüş karşısında şaşkındırlar. Babanın ısrarıyla çocukluğunun geçtiği, dağ eteğinde yer alan eski bir eve doğru yola çıkarlar.
Adam her şeye yeniden başlamak istese de bir yandan da bunun olmayacağı çok bellidir. Tam da bu yüzden anne ve çocuk endişe içinde bir dönüş planı yapar. Ne var ki bu sandıkları kadar kolay olmayacaktır."
"babasını hiç hatırlamayan,babası olarak tony'i görmeye çalışan, baba sevgisine aç, babası geldiği anda hayatı allak bullak olan 9 yaşındaki çocuğumuz."
Oldukça duygusal bir kıtap buyurun Adamın OğluAdamın Oğlu - Kuşaklar boyu aktarılan şiddet ve travma1000Kitap
Kitapların Huzurunda Çırılçıplak’ tan görüp aldığım bir kitap daha Adamın Oğlu.
Roman şiddetin bir miras olarak gelecek kuşaklara aktarılması mesajı üzerine.
Del Amo, erkeklik, şiddet, bastırılmış duygular ve kuşaklar arası aktarılan travmalar üzerine yoğunlaşıyor.
Del Amo, erkeklik, şiddet, bastırılmış duygular ve kuşaklar arası aktarılan travmalar üzerine yoğunlaşıyor.
Benim için kolay bir okuma olmadı ama iyi ki okumuşum dediğim eserlerden biri Adamın Oğlu.
Karanlık, sert ama mesafeli bir anlatı…
Baba oğul ilişkisini acımasız bir gerçeklikle ele alıyor. Dili özenli ama çoğunlukla yoran cinsten. Derinlikli bir metin ama karakterlerle duygusal bağ kurmakta zorlandım. Daha kısa ve odaklı olsaydı çok daha çarpıcı olabilirdi. Etkileyiciydi ama içine tam giremedim.
Yazar Hakkında
Jean Baptiste Del AmoYazar · 2 kitap
Jean-Baptiste Del Amo takma adıyla bilinen Jean-Baptiste Garcia (25 Kasım 1981 doğumlu), Fransız bir yazardır. Toulouse'da doğdu.
