Bu kitap benim Cengiz Aytmatov' dan okuduğum 2. kitap. Hocam hep şey derdi: Cengiz Aytmatov okumaya başlayacaksan bu kitabını okumadan diğerlerine geçmemelisin. Gerçekten şimdi neden öyle dediğini anlıyorum. Yazarın meğerse bütün yaşadıklarına ortak olan bir kitap bu kitap.
Bir hayat düşünün hep acıyla, hüzünle, kaybetmeyle geçsin...
Bir insan her kaybedişinin ardından yine bir umutla ve o yepyeni enerjiyle ayağa kalkabilir mi? Yapamaz, her insan bunu yapamaz! Hayat bazen insanı o kadar zorlar ki -neticede herkesin alınyazısı, bu hayattaki sınavı farklıdır- insan bu zorluğun üstesinden gelemeyeceğini, hayatın onun için orada bittiğini sanır. Her insan kendinde o gücü bulamaz çünkü. Kitabın başkahramanı Tolgonay, bütün zorlukların üstesinden müthiş bir güçle gelmiş, acısını kalbinin en derinlerine yerleştirmiş ve hep çaba içinde olan bir kadın karakter olmasının yanında bir ana.
Cengiz Aytmatov yaşadığı dönemi ve çektiği sıkıntıları başkalarının gözünden o kadar iyi anlatıyor ki. Okumaya bu yazardan başladığım için teşekkür ediyorum kendime. Toprak AnaCengiz Aytmatov