Mato'nun çizimleri kesinlikle muhteşem ve hikayeyi mükemmel bir şekilde tamamlıyor, her duygusal nüansı güçlendiriyor.
Beni gerçekten şaşırtan şey, anlatının derinliğiydi.
Açıkça belirtilmese bile, başından itibaren neler olduğunu hissediyorsunuz. Hikaye yadsınamaz bir şekilde üzücü, ancak bence asıl amacı, en acı dolu anlarımızda kendimizi karanlığın tüketmesine izin vermememizi hatırlatmak. Bu mesaj inanılmaz derecede güçlü, özellikle de tasvir ettiği zor koşullar göz önüne alındığında.
"Benim adım Jizo. Artık tek başına değilsin." :')
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.