Kahraman Petey diye anmak istiyorum onu. Pelerini olmayan hatta uzuvları bile ona bağ olan bir kahraman. Tutsak bir bedende özgür nasıl olunurun kanıtı Petey.
Yanlış teşhis sonucu yanlış mekanlara hapsedilen bir çocuğun yaşama sevincini nasıl bırakmadığını, hayatın her zorluğun beraberinde bir güzelliğin de verdiğini gösteren beyin felci geçirmiş fakat zihinsel engelli olarak bir deli hastanesine yatırarak gerçek yaşamdan ele alınan bir çocuğun serüveni.
Yaşama tutunmak için ellerinin olması değil yürekten inanmasıdır insanın. Kendine benzemeyene de alışık olup hatta arkadaşlık kurmaktır sonra hiç ailen olmadığında aile kurmaktır. Bir şeye,kimseye bağlanmak ellerin işi değil yüreğin işidir. Nereye gitse insan bir bağ kurar elbette iyisiyle veya kötüsüyle ama kurar. İz bıraktığında da iyi izler de kötü izler de bırakılıyor ama sevimli izler bırakmak Petey gibi kahramanların işidir. Hayatı diğerleri sevmesi gerekirken Petey'in dışlanması, bakımı ve hayatının genel zorluğu karşısında Petey ümit olur diğer insanların yüreğine. Hayat dersi veriyor hayatı zihnine hapsetmiş kimselere...
İnsan insana şifadır hastalıklı olsa dahi.
Trevor, Owen , Calvin Petey'e şifa olurken Petey de onların en yakın arkadaşı hatta Trevor' un büyükdedesi unvanını alır gönül bağından...
Bu arada şunu eklemek isterim ki işini yapmak en iyisini yapmak, bir insana yanlış iğne vuran doktor hatalı olduğu kadar her insanın başkasının ruhuna ve kalbine de yanlış teşhisler bırakması kadar hatalıdır...
Sevgiler, iyi okumalar..
Ben Mikaelsen
Ben Mikaelsen
·
261 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
