En sevdiğim 2. kitap olarak yerini koruyor Babalar ve Oğullar. Lisedeyken 1 kez okumuştum. Şimdi bir daha okuyayım dedim ve 2 okumam arasında çok fark olduğunu gördüm. Lise çağındayken Bazarov beni daha çok etkilemişti çünkü o yaşlarda asi ruhlar hep çekici gözükür. Şimdiyse bir sorun makinesi olarak görüyorum Bazarov'u.
Betimlemeler insanı parçalayacak gibi hissettirse de bazen yine de konusu akıcı ilerliyor. Bazı bölümlerde karmakarışık aşk hikayeleri okusak da benim en beğendiğim kısımlar Bazarov ve Pavel'in atılmalarıydı. Lisede Pavel bana korkutucu bir baskın ebeveyn izlenimi verse de nu okumamda anlıyorum ki aslında hiç de boş bir yaşlı değil