Varlığıyla yok edilen.Edebiyat
Spoiler içerir.
Gregor Samsa, bir sabah böceğe dönüşmüş halde uyandığında, asıl değişenin bedeni değil, insanlara olan inancı olduğunu anladı. Yıllarca ailesini sırtında taşıyan o “evin oğlu” bir sabah evin yükü oluvermişti. Ne garipti ki, bedeninin şekli değiştiği an herkese fazlalık gibi görünmüştü.
Annesinin gözlerinde korku, babasının bakışlarında öfke gördü. Kız kardeşi, eskiden ona gülümseyen o kardeşi şimdi yüzünü çevirip kapıyı kapattı. O kapı yalnızca bir odayı değil, tüm dünyayı Gregor’un üzerine kilitledi. “Ben ne yaptım da bu kadar yalnız kaldım?” dedi içinden.
Geceleri duvarlarda süründü, yalnızlığın soğuk taşlarını hissetti pençelerinde. Uyuyamadı. Kimse onun adını bile anmadı artık.
Sonunda sessiz bir köşede kimseye yük olmamak için ölümü bekledi. Kimse fark etmedi. Kimse ağlamadı. Gregor, yalnızca bir böceğin ölümü değil sevilmeyi unutan bir insanın ölümü olarak kayboldu. Ve o an anladı: İnsan en çok varken yok sayıldığında ölürmüş.
Dönüşüm 
Franz Kafka
Dönüşüm Franz KafkaYorumlar
Lütfen giriş yapınız.