Duman Altı Rusya: Bir Turgenyev KlasiğiRus Edebiyatı
Rus Edebiyatını çok özlemişim!
Ne zaman Turgenyev okusam zihnim ister istemez Dostoyevski ile kıyaslıyor kendisini. Aralarının pek de iyi olmadığını bildiğimden olsa gerek. Oturup bana hissettirdiklerini/düşündürdüklerini, ve biraz bile olsa hangisini okumanın beni daha çok tatmin ettiğini düşünürken buluyorum kendimi. Bana sorarsanız, tamamen kişisel olarak söylüyorum bunu, Turgenyev okumak daha keyifli... Dostoyevski'nin tüm o muhteşem ruhsal betimlemelerine rağmen söylüyorum bunu. Zira Turgenyev Rusya'nın politik iklimiyle bu politiklik içindeki insanı enfes sentezliyor bana kalırsa. Zaten her şey politik değil midir?
Metin hızlıca Rusya'nın duman altı meseleleriyle başlıyor. Liberalizm, soylu sınıfa yönelik eleştiriler, Fransızca konuşma "takıntısı", vatanseverlik, kumar ve gri göğün altındaki dumanlı insancıklar... Rus romanlarının pek sevdiğim o kasvetini bol bol hissediyorsunuz kısacası.
Buradan sonra ise mesele biraz daha bireysele evriliyor ve yasak aşk kurgusunun içine giriyoruz. Ben Turgenyev'den örneğin bir 
Kamelyalı Kadın yazmasını beklemediğim için betimlemeleri, dili ve kurgusu beni tatmin etti diyebilirim. Malum, kitap yorumlarımız biraz da kendi beklentilerimizle şekilleniyor.
Kamelyalı Kadın yazmasını beklemediğim için betimlemeleri, dili ve kurgusu beni tatmin etti diyebilirim. Malum, kitap yorumlarımız biraz da kendi beklentilerimizle şekilleniyor.·
160 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.