Sabahattin Ali 'nin kaleminden okuduğum ikinci eser. Şimdilik kitaplarını belli bir sürecin ardından melankoliye bağladığını düşünüyorum. Şahsen daha bi' keyifle okuyorum çünkü hayatı çok realist bir biçimde ele alıyor. Halihazırda toplumcu gerçekçi bir yazar zaten. Taşrayı, insan tiplemelerini, sosyal düzeni ve genel olarak karakterin bulunduğu hayatı bütün çıplaklığı ile anlatıyor. Kısa bir roman olmasına rağmen karakterleri sığ olmaktan uzak. Ne iyi karakterler tamamiyle mükemmel ve kusursuz ne de kötü kurgulanmış karakterler -hikayeye alt mesaj oluşturan birkaç tipleme haricinde- tam manasıyla kötü. İnsanı her yönüyle ele alması kurguyu daha içten hissettiriyor. Bazı karakterlere bayağı öfkelensem dahi kitapların bana bir şeyler hissettirebilmesini seviyorum. Üstelik o eski küçük mahalle samimiyeti buruk bir sevinç yaşattı. Kitap, ortalarından itibaren başlayan olaylar silsilesi sayesinde akıcı bir şekilde kendini okuttu. Ancak finalde yaşananlardan bağımsız, bitme şekli bana çok doyurucu gelmedi. Karakterin direkt olarak harekete geçmesi kaçmak istediği için bir nebze anlaşılabilir ama yaşamının devamı hakkında sırf birkaç cümle yerine daha uzun soluklu bir son beklerdim. Belki böyle bitmesi kimine göre daha yerindedir ama benim beklentilerim farklı yönde olduğundan. Her şey bir yana Yusuf'un özgürlüğe düşkünlüğü ve ona bir türlü erişememesi, çaresizliği çok gerçekti. Bulunduğu toplumdan, durumdan dolayı hedefleri ve hayalleri doğrultusunda ilerleyememesi bana kalırsa kitabın asıl albenisi.
Umarım yazarın diğer kitaplarında da bu karamsar atmosfer hüküm sürüyordur.
··
1.019 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.