Tünelleri insanlar için yaptık. Yokuşlardan
lahzada insinler, yokuşları ani vahitte çıksınlar diye.
Tünelin kayışı, Tünele ilk defa bindiği zaman
sevinen ve bu sevinci bile belli etmek istemeyen
bir çocuk için yapılabilecek bir şey.
Eğer bugün biz tünel kayışı yapamıyorsak,
bunun en büyük sebebi Tünele ilk binen ve sevinen çocuğu sevmememizdendir, demeyeceğim. O zaman hem kendimi methetmiş olurum, hem de tünel kayışı yapabilecek bir iktidarda olduğum zehabı
hasıl olur, müracaatlar vaki olur! Diyeceğim
yalnız şu:
- Şu insanlara hiçbir şey çok değil.
Edirnekapı'da bu akşam, bir ana bir çocuğun
Tünele nasıl bindiği hikayesini dinleyecek. Çocuk,
"Kocaman gözlü bir adam bana baktı da, iyice
sevinemedim. " diyecek. Yabancılara gülemediği,
beyaz dişlerini gösteremediği, duyduğu şeyleri,
söyleyemediği şeyleri bu anaya söyleyecek, onlar da Tünele binmiş kadar sevinecekler.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.