“Cennetin bir yitik olduğu doğruydu lakin şu koca dünya da bir ceza yeri değildi.”
Öyle bir sonsuzluk hikayesi ki, bir soluk mesafesi gibi gelir insana. Var oluştur aslı, varızdır ama yok olmak için eksilen tek bir nefes yetecektir biz fani gönüllere. Başrollerde Adem ile Havva ama anlatılan tüm insanlığın hikayesidir aslında. İyinin ve kötünün, yaşamın ve ölümün, yazgının ve iradenin, aklın ve kalbin, varlığın ve yokluğun masalsı anlatımı ile büyülü bir dünya çizilir zihinlere.
Bir suç vardı ortada günahı evvele dayanan bir de bu günahı paylaşan iki masum suç ortağı. Yasak meyvenin tadıyla tatlanan Havva, Adem kadar suçluydu aslında. Adem de bir o kadar suçlu ve suç ortağıydı Havva’ya. Adem’in canından, nefesinden yaratılmış bir candı Havva. Tek canda var olmuş ve ayrılmış bir suçla tekrar birleşmişlerdi bir kez daha. Nefislerine yenik düşmüşlerdi ama bahanesi şeytandı nasıl olsa.
“Lakin sınav yeriydi dünya. İyiliği ve merhameti sınırsız olan, Adem’in hamuruna kötülük koymadı ama kötülüğü taşıyabilecek bir kıvam ekledi. Sonra da bu kıvama bir parça kararsızlık, biraz unutkanlık, epeyce de sabırsızlık ilave etti.”
Günah belliydi, karar belli. Sürgün edilmişlerdi cennetten ve üç şey seçilmişti cennetten çıkarmak için; kelimeler, aşk ve annelik duygusu. Kelimeleri Adem aldı yanına, annelik duygusu Havva’ya kalmıştı ama aşk ağırdı ve tek bir ruha yüklenemezdi onlar da bölüşmüşlerdi o ağır yükü.
Kitabı okuduktan sonra tek bir cümle yankılandı zihnimin duvarlarında: “Sarsılmış ruhum dengelerini nerede bulur şimdi?” Bir roman mıydı okuduğum, şiir mi yoksa masalsı bir efsane mi? Yazarın kalemiyle tanışmış herkesin yolunun düşmesi lazım bu kitaba, o kadar iddialı ve bir o kadar sarsıcı aslında. Kelimeleri yalayıp yutmak için sabırsızlanırken bitsin istemiyorsunuz da soluğunuzu tutarak okuyorsunuz Adem’in cenneten düşerken unutmadığı kelimelerini. Kendinizle sınanmak için okuyun.
·
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.