Yirminci yüzyıl mimarlığının etkisi kübik hacimlerin orantısız ayarında ve onun esasını oluşturan beletaj planının orantısız düzeninde hissedilebilir. Engelmann’ın modern klasizmiyle tatmin olmayan Ludwig Wittgenstein, Engelmann için sorun olan geleneksel bir saray-düzenini restore eden planda değişiklikler yapmak dışında, şahsi güvenilir çağdaş klasik yaklaşımını geliştirdi. O bunu Kundmanngasse’in tasarım ve inşa sürecinde koruduğu estetik anlayış klasik olarak tanımlanabildiği için yapabiliyor ve hatta klasik saflığını korumak için tasarıma hükmetmesi gereken sınırsız artistik bir kaide olarak ondan yararlanabiliyordu. Bu kural sadelik gerçeğin kalite damgasıdır sözüne bağladığı özel anlamda yansıtılır.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.