Elimden düşüremediğim merakla bol bol okuduğum bu serüveni sizinle de paylaşmak istiyorum.Hem kaybetmenin verdiği şiddetli acıyı hem de ümidin hayret verici gücünü gözler önüne seren aydınlatıcı,yürek parçalayıcı bir roman Gece Yolu
Kristin Hannah aile özlemi, insan kalbinin direnci ve sevdiklerimizi affetme cesaretine dair unutulmaz bir hikâyeyi olabilecek en iyi şekilde anlatmış.Hannah'ın Bülbül kitabından da çok etkilenmiştim
Bu kitapta;sevmenin insana aldırabileceği risklerdeki cesurluğu,yaratıcının zorluklarla beraber bir dersi/farkındalığı/kolaylığı verdiğini,insan varlığının duygularıyla birlikte ne kadar aciz aynı zamanda kuvvetli olduğunu gördüm...Şunu da fark ettim:
Ínsan ne yaşanırsa yaşansın,özünü ve zahmetlerin kimliğini oluşturduğunu unutmamalı...Aslında biz ne hissettiysek,düşündüysek,esiri olduysak oyuz...Bazı şeyler elimizde değil fakat şekillendiren biziz.Kendine iyi bak
Keyifli okumalar