Carmen gardırobu açmış, bir battaniye bulmuştu. Benim dün gece kullandığım battaniye. Kendisi koltuğa kıvrılmıştı. Geceyi geçirmeye hazırlandık. Tam gözlerimi kapattığım sırada Deborah'yı kaçırdığımı düşündüm. Trenden bir e-posta yazmış olmalıydı. Belki iki yüz metre ötedeki istasyondan telefon etmişti. Sırtüstü yatarken ansızın zihnim son derece açıkmış, önemli bir gerçeğe yaklaşmışım gibi hissettim. Deborah'yla çok iyi bir akşam geçirmiştik. Uzaktan bana sesleniyordu. Yemek masasını hatırladım. Beni topluma çağırıyordu. Gururum okşanmıştı. Deborah iyi bir insan, diye düşündüm. Dan'le ikisi sanki uygarlığın geleceği buı:ıa bağlıymış gibi çalışmışlardı. Dan'in yerini alacak biri lazımdı. Ben cevaben ona Rachel'ı, Rachel'ı kaybettiğim anı anlatmıştım. Morgda, biriyle bir daha hiç konuşmayacağını anladığın an. Hayır, öyle söylememiştim kendisine, ama bunu kastetmiştim. Ve o az önce Dan'i tabutunda görmüştü. Yani? Yani? Yan dönüp koltuğa kıvrılmış kadına gözlerimi diktim.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.