Hər kəsə salam. Uzun müddət idi ki, kitablardan uzaq qalmışdım. Gündəlik işlər, həyatımdakı müsbətə doğru dəyişikliklər imkan vermirdi. Hətta neçə səfər yeni bir kitaba başladım, seçimlərim uğursuz oldu deyə hər dəfə yarımçıq buraxdım. Əvvəl etməzdim...
Sevimli yazıçım, Zweig isə məni yenə özünə bağladı və bu dəfəki kitabı sonacan oxuyub bitirdim. Qəlbimin bağlı olduğu birinin məsləhəti ilə başladım.
Açığı bu səfər, Zweig möhtəşəm cümlələri və təsvir qabiliyyəti ilə deyil də, kitabı əhatə edən üç kiçik hekayə ilə özünə bağladı.
İlki Rahel ananın Allah ilə hesablaşmasıdır ki, çox mənalı idi məncə. Tanrının mərhəməti və insanların vəfasızlığı ilə pərçimlənmiş axmaqlıqları çox gözəl nəsrə çevrilmişdi.
İkinci hekayəmiz Nuhun üçüncü göyərçini barədə idi. Dünya nemətlərinə alüdəçi olub geriyə qalan önəmli məsələləri, mənəviyyatımızı unutduğumuz və insanların Tanrının bizə bəxş etdiyi bu fani dünyada, imtahanımızı vermək yerinə quru torpaq naminə bir-birimizi necə qırdığımız bizə Stefanın qələmiylə çatdırıldı.
Son hekayədə isə bir unudulmuş şəxsin timsalında bir çox dərin məsələlərə dalıb düşündüm. Virata gah insanın qədərinə insanın qarışmamalı olduğu qənatəinə gəlir, sonra öldürməyin istər cihad, istər tamah məqsədiylə fərq etmir günah olduğunu düşünür. İnsanlarla ünsiyyətin onu istəmədən də olsa günaha qərq etdiyini anlaylr və hər ksəsdən uzaqlaşır. Sonda isə bunun da kimlərəsə təsir etdiyini, ən düzgününün vəzifəli, hakimiyyət sahibi və yaxud dahi, hikmətli biri olmaq yerinə sadə, kiçik bir adam olub da yaşamaq olduğunu anlayır və elə də ömür sürüb ölür. Bu hekayə hər oxucunun baxış bucağından fərqli qiymətləndirilə bilər.
Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor 
Stefan Zweig
Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor Stefan Zweig
··
688 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
