Kağıt kesiğini bilirsiniz. Kesik beklenmedik ve İnce bir sızı düşürür teninize. Yazara ilişkin bir yazı okurken “onun bazı cümleleri kağıt kesiği gibi canınızı acıtır diyordu. Ama bu sefer ruhunuzu”
Yakın zamanda Nobel Edebiyat ödülü de almıştı yazar. Okurken beklentiyi büyüten bir durumdu bu.
Uzakdoğu yazarlarını okurken kültürel farkların, bakış açılarının edebiyata yansımalarını gözden uzak tutmamak lazım. Aksi taktirde bazı kısımlar kendi penceremizden anlaşılmaz geliyor.
Yazar aslında yıllar önce tasarladığı bir hikayeyi üç parçalı hale getirerek eldeki eseri ortaya çıkarmış. Vejeteryan,Moğol Lekesi,Alev Ağacı üç farklı anlatı gibi görünsede aslında hikaye aynı.
Psikolojik tahliller ağırlıklı. Herkes bir yaşam sürüyor ama derinde başka yaşamların özlemi var. Katı bir babanın çocuklar üzerinde bıraktığı derin izler. Hayatın gösterdiği yol ayrımlarında yanlış yönleri seçmenin yaratığı dağılmalar. Geriye dönüp bakıldığında hüzünle hatırlanan geçmişler.
Son cümleyide kapak resmine saklamak istedim. Kitabı hiç okumamış olsanız bile bir kitap kadar çok şey anlatan bir kapak var karşınızda.
·
214 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.