Rivayetlerden birinde şöyle geçer. Peygamber (s.a.v.)'in ashabı hâllerinden şikâyet ederek şöyle dediler: "Ey! Allah'ın Resulü, kalplerimizden öyle şeyler geçmektedir ki birimiz gökten düşüp de kuşlar onu kapışsa veya rüzgâr uzak bir yere sürüklese bizim için o şeyi dile getirmekten daha kolaydır." Allah Resulü şöyle cevap verir: "Bunu hissediyor musunuz? İşte bu, imanın ta kendisidir. "
Burada Peygamber (s.a.v.)'in maksadı vesvese değil, o şeyi reddedip kabul etmekten nefret etmeleridir. Öyle ki dile getirmektense yüksekten düşüp parçalanmayı tercih edecek kadar nefret etmişlerdir.