Dört duvar arasına hapsedilmek nasıl bir duygu bilir misiniz?
Benim tanıdığım tek dünya, bu tavan arası. Keşke pencere açık olsaydı da dışarısının havasını içime çekebilseydim dediğim ne çok zaman oldu.
Bir teleskobum var , dışarıyı ancak bu şekilde görebiliyorum .
Anneme göre sokağa çıksam insanlar benden korkarmış . Lanetli , ucube bir çocukmuşum ben . Odamda kendine bakabileceğim bir ayna yok. Bedenimden tenimin bembeyaz, saç uçlarımdan da saçlarımın sarı-beyaz renginde olduğu görüyorum. Gerçekten çok mu çirkinim ?
En çok istediğim şey kitaplarda resimlerini gördüğüm sirke gitmekti. Ama hayalini kurduğum o sirkin benim kâbusum olacağını nereden bilebilirdim ki ? Rüzgârın ilk kez tenime değdiği o akşamda bir sirke satıldım. Hem de öz annem tarafından... Keşke ailem beni sevseydi . Keşke annem kızım deyip saçlarımı okşasaydı ama ben bir ucubeyim...
Şimdi en yakın arkadaşım bir fil . Farklı olsak da tutsak edildiğimiz dünya da döktüğümüz gözyaşı bile aynı. Kim miyim ? Ben , Lilly Blackwood, ne kadar görmezden gelirseniz gelin benim gibi dışlananların sesi olmaya devam edeceğim...
Beyaz Filin Gözyaşları...
Yine bir toplumsal olayı konu alan Ellen Marie Wiseman, birbirimizden ne kadar farklı olsak da hissettiğimiz duyguların aynı olduğunu , hayallerimizi yakalamak için mücadeleyi bırakmamamız gerektiğini yürek parçalayan bir dille anlatıyor...
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.