İddia ediyorum: Ne okudunuz ne yaşadınız aşkın böylesini!Edebiyat
Bitmesin diye cümle cümle okuduğum kitabın son sayfasını çevirdim şimdi. Hafızamdan silinse de yeniden okusam, deriz kimi kitaplar için. Bu kitap için öyle bir dilekte bulunamıyorum. Çünkü biliyorum, “Hafızam silinse bu kitap silinmeyecek.” Yaşadığım müddetçe Bahşi’nin Kaknusia’ya sevdası gibi yaşayıp gidecek içimde. Sulamasam da kurumayacak, dönüp bakmasam da ardıma, gelecek peşimden Gunala’nın yüreğindeki Bahşi aşkı gibi…
“Sence aşk nedir?”
Sanki yüzyıllar önce bu kitap için tanımlamış Eşrefoğlu Rumi:
“Cihânı hiçe satmaktır adı aşk
Döküp varlığı gitmektir adı aşk.”
İnsan kadar tanımı vardır belki de değil mi? Selvi Boylum Al Yazmalım düşer hemen aklımıza: Sevgi emekti. youtube.com/watch?v=YxocmY8... Aşk bir uçurum, der Sezai Karakoç, Shakespeare acımasız bu konuda: “Enayiliğin dik alası.” Zarifçe anlatır Cahit Zarifoğlu “Aşk bir yorulmadır.” “Bir yokuştur aşk,” der İlhan Berk, Oscar Wilde yine bildiğimiz gibi: “Aşk bir yanılsama.” “Dünyanın en büyük yanılsaması,” diyerek hak verir ona Ahmet Ümit, Teslim olmaktır Orhan Pamuk’a göre. Spinoza’nın tanımıyla: “Dış bir neden tasarımının eşlik ettiği bir ürpertici uyarımdır.” Daha binlercesi sayılabilir. Sahi, sence aşk nedir?
“Hayat devam eder, zaman geçer, insanlar gider, bazen geri gelmezler, hatıralar kalır.”
Sultanahmet Camii’yi bilir misiniz?
1609 yılında Sultan Ahmet tarafından yaptırılmaya başlanan camii. Tam da orada başlıyor eser. Tam da orada yüreğine bir bıçak saplanıyor Bahşi’nin. Yıllar önce kaybettiğini bulduğunu sanmıştır. Heyhat! Sanmak da bir yanılmadır bulmayla yitirme arasında. Biraz geçmişe gidelim mi? Çok değil yirmi yıl önce başlayan bir sevdaya. Müslüman Bahşi, Hıristiyan Papaz kızı Kaknusia… Kimlikler engel midir sevmeye? Bütün dünya gelse ferman olamaz bazen birbirini seven iki kalbe. Lakin vuslat da vardır bu aşkın sonunda, hasret de… İnsanlar gider, bazen geri gelmezler, hatıralar kalır.
“Dert insanın saçını bir gecede ağartır mıydı?”
Sana hangi derdimle ağlayayım bilmem ki, der bir 
İskender Pala romanında. Öyle bir kitaptı ki kime, hangi derdine ağlayayım bilemedim. Gerçek aşk yitirdiğini yıllarca arayan Bahşi miydi, bir ömür susarak sevdiğine verdiği andı tutan –Sen oldukça şakıyacak, sensiz susacağım- Kaknusia mı, adını bile bilmediği emanete ömür boyu sadık kalan –Ona yıllar yılı kendi ismiyle bir kerecik olsun seslenememenin acısı ne demek bilir misin- İshak mı yoksa özgürü olduğu hayatın esiri olmayı seçen Gunala mı bilemedim. Ve Lalzade… Siz hiç adını bile duymadığınız bir acınızı defnettiniz mi? Aklımı yitirdim okurken, yitireceksiniz.
- Umudunu çiçek gibi taze tutmalısın, solmasın!
+Dalından kopmuş bir kez, nasıl solmasın?
Yeni yılın ilk günü başlamıştım bu kitaba henüz hayatımın kitaplarından birini okuyacağımı bilmiyorken. Ve ne zaman hayatımda yer eden bir kitapla tanışsam onun nasıl bir cevher olduğunu düşünür, herkes keşfetsin ister, bitirir bitirmez koşarım buraya. Bu defa daha zor oldu, olay mahalini terk edemedim. Kendimi toparlayıp buraya gelmem zaman aldı. Şimdi yegane dileğim böyle bir aşkın başka dimağlarda da tat bırakması. Hafif buruk ama geçmeyecek bir tat. Ve bir şarkı çalındı kulağıma eserin son sayfasında: youtube.com/watch?v=sxK15Y4...
Bitti.
“Şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. Sahilim neresi bilemiyorum. Dalımı toprağa verdim, tutunamıyorum, varlığımı yitirdim, kayboldum, ayaklarım kayboldu, yürüyemiyorum.” Biliyorum çok uzattım ama üzerine saatlerce konuşabilirim. Bitirin, gelin, beraber çıkalım düştüğümüz girdaptan! Zira kimi girdaplar yalnız başına çıkmak için fazla derin!
Hoşça kal Bahşi, hoşça kal Papaz kızı Kaknusia, hoşça kal beklemenin adı İshak ve hoşça kal umudun adı Gunala…
İskender Pala romanında. Öyle bir kitaptı ki kime, hangi derdine ağlayayım bilemedim. Gerçek aşk yitirdiğini yıllarca arayan Bahşi miydi, bir ömür susarak sevdiğine verdiği andı tutan –Sen oldukça şakıyacak, sensiz susacağım- Kaknusia mı, adını bile bilmediği emanete ömür boyu sadık kalan –Ona yıllar yılı kendi ismiyle bir kerecik olsun seslenememenin acısı ne demek bilir misin- İshak mı yoksa özgürü olduğu hayatın esiri olmayı seçen Gunala mı bilemedim. Ve Lalzade… Siz hiç adını bile duymadığınız bir acınızı defnettiniz mi? Aklımı yitirdim okurken, yitireceksiniz.
- Umudunu çiçek gibi taze tutmalısın, solmasın!
+Dalından kopmuş bir kez, nasıl solmasın?
Yeni yılın ilk günü başlamıştım bu kitaba henüz hayatımın kitaplarından birini okuyacağımı bilmiyorken. Ve ne zaman hayatımda yer eden bir kitapla tanışsam onun nasıl bir cevher olduğunu düşünür, herkes keşfetsin ister, bitirir bitirmez koşarım buraya. Bu defa daha zor oldu, olay mahalini terk edemedim. Kendimi toparlayıp buraya gelmem zaman aldı. Şimdi yegane dileğim böyle bir aşkın başka dimağlarda da tat bırakması. Hafif buruk ama geçmeyecek bir tat. Ve bir şarkı çalındı kulağıma eserin son sayfasında: youtube.com/watch?v=sxK15Y4...
Bitti.
“Şimdi bile bir girdaptayım, çıkamıyorum. Sahilim neresi bilemiyorum. Dalımı toprağa verdim, tutunamıyorum, varlığımı yitirdim, kayboldum, ayaklarım kayboldu, yürüyemiyorum.” Biliyorum çok uzattım ama üzerine saatlerce konuşabilirim. Bitirin, gelin, beraber çıkalım düştüğümüz girdaptan! Zira kimi girdaplar yalnız başına çıkmak için fazla derin!
Hoşça kal Bahşi, hoşça kal Papaz kızı Kaknusia, hoşça kal beklemenin adı İshak ve hoşça kal umudun adı Gunala…··
23,8bin Gösterim
18 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hocam ben geçen yıl okumuştum tam da bu zamanlar.. Hala aklımda. Ancak İskender Pala’nın okuduğum en iyileri sıralamasında 3. veya 4.sırada olabilir.🌸
Ben artık kararlıyım inceleme yazdığınız her kitabı gönül rahatlığıyla okuyabilirim..
Bu ne güzel bir kalemdir, anlatımdır..
Size iyi ki sormuşum ben kitabı ve hemen almışım. Sizin peşinizden hemen okuyacağım.. ☺️☺️
Mutluluk duyduğum bir yorum oldu. Keyifle okuyun, keyifle konuşalım eseri. 😊
Kitaptaki aşkla, okuyananın okumayanlara kitabı aşkla anlatmasının hayranlığı var üzerimde. Etkisi bikaç gün sürebilir ..
Reklam
1 hafta önce bu yorum üzerine okumaya başladığım kitabı az önce gözyaşları ile bitirdim.
Tekrar bu yoruma geldim ama ne söyleyeceğimi bilmiyorum. O kadar büyük bir boşluğa düşmüş gibi hissediyorum ki!
Can evimi yakıp gittin ……..
Dutar ağlar mızrap ağlar tel ağlar
Ben almadan toprak aldı koynuna
Deyip deyip rüzgar ağlar yel ağlar.
Dünya zindan oldu sensiz gözüme Hasretinden ateş doldu özüme
Topraklar başıma, gamlar yüzüme
Deyip deyip bülbül ağlar, gül ağlar.