Savaş pilotlarına hayranım ayrıca Solotürklerin gösterisini izlemeyi de çok severim. Kitabın yazarı Romain Gary’nin de savaş pilotu olduğunu öğrenince gözlerimden kalpler uçuştu.
Onca Yoksulluk Varken Kitabını bitirince filmini de izleyeyim dedim kitabın verdiği hissiyatı ne yazık ki filmde alamadım. Kitabın eksi verdiğim ve rahatsız olduğum tarafı çok fazla argo sözcük vardı.
Romain Gary’nin hayatını araştırırken intihar etmesine çok şaşırdım. ”Yalnızca kendim olmaktan bıkmıştım” diyerek hayatına son vermiş.
Kitapta Momo (Muhammed) karakteri var. Momo bizlere çok dersler veriyor. Adaletsizliği, yoksulluğu,çaresizliği, aidiyetsizliği, yersizliği,yurtsuzluğu anlatıyor. Konusu işleyişi bakımında Biraz Momo kitabını biraz da Pal Sokağı Çocukları andıran bir kitap olmuş. Çocukların omuzlarındaki ağır yük ve yaşam mücadelesinden bahsediyor.Annesi sex işçisi çocuğunu bırakıyor, çocuğu yani Momo tanıştığı kadın Madam Rosa’nın yanında büyüyor. Momo Müslümandır Madam Rosa Yahudidir. Madam Rosa -özür dileyerek söylüyorum- fahişelerin doğurup bakamadıkları dezavantajlı çocuklara bakıyor.Momo’nun yaşadığı yerin varoş sokaklarındaki hayatı, yoksulluğu, dışlanmışlığı ve göçmenliği okuyoruz.Onca yoksulluk varken hayata seve seve tutunan, onca yalnızlık varken Madam Rosa ile hayatı paylaşan Momo karakterinin bünyede bıraktığı etkinin yadsınamayacak boyutta olduğunu söylemeliyim. Mutlaka okumalısın diyemem size kalmış. 7/10
Kesinlikle, insanı gerçekten insan yapan, onun içindeki şefkat ve merhamettir. Şefkat, insanın karşısındaki canlının acısını hissedebilmesi, onu anlayabilmesi ve elinden geldiğince iyilik yapma çabasıdır.