"Hayatın en büyük mücadelesi , insanın kendisiyle verdiği savaştır. "
Peki kaçımız bu mücadeleye girişebiliyoruz ? Vicdanımızın sesini çoktan susturduk , duymuyoruz , görmüyoruz , bilmiyoruz . Bana dokunmasın da kime ne olursa olsun düşüncesiyle yaşıyoruz .
İki cihan serveri Peygamber Efendimizin "Komşusu açken tok yatan bizden değildir " sözünü unuttuk .
Gelelim kitabımıza, İbrahim Halil Özdemir'in kaleme aldığı şiir ve denemelerden oluşuyor kitabımız .
Samimi bir anlatım ile yüreğe dokunan satırlar . Etkileyici konuları işlemiş yazılarında , çoğunlukla kendinizi sorgularken bulacaksınız her birini okurken.
Aslında bir nevi ayna tutmuş okura kendini göstermiş , kendi iç çekişlerinde .
Yaşamın anlamını, insan olmayı /olabilmeyi zaman zaman sivri bir dille kaleme almış .
"Hepimiz parmak izlerimize kadar farklı şekilde yaratıldık. Yağmurdan sonra gökkuşağı bile farklı renklerle meydana gelir. Farklı ağaçlar , farklı arabalar, farklı hayvanlar...
Hiç birbirine benzemeye çalışan ağaç gördünüz mü? Hiç birbirini taklit eden hayvan gördünüz mü ? Farklılıklarımız zenginliklerimizdir. "
Şiirlere gelecek olursak ; ben çok beğendim her birini . Evet deneme yazıları da başarılı ama bence İbrahim Halil Özdemir'in şiirleri çok daha başarılı.
"Ben Anadolu'yum...
Bağrı yanık ,
Ocağı sönük,
Ben Anadolu'yum.
Dört bir tarafı düşmana dönük
Ben Anadolu'yum.
İsterler ki olsun karanlık
Söndürmek isteselerde sönmez bendeki ışık."
Vel-hasılı kelam parça parça okuyabileceğiniz bir kitap İç Çekişlerimiz.
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Her Ay Okuyanlar Kulübü
··
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.