Merhabalar merhabalar, biliyor musun? Ben ilk kez ahmet ümit okudum. Fark ettim ki ben polisiye okumuyorum. Hatta artık okumayı sevmiyorum da diyebilirim. En son ortaokulda Aklından Bir Sayı Tut okumuştum. O zaman çok hoşuma gitmişti ama artık değerli gelmiyor polisiye okumak. Acı Kahve okuduğumda da aynı hissetmiştim. DND izleme etkisi gibi cidden. Büyük bir şok yaşamıyorsun sonda. Yaşasan bile sana başından verilmeyen bilgi, dikkatini oraya çekmeyen olayların şaşırtması saçma. Acı kahvede öyle olmuştu, en adı geçmeyen karakter suçlu çıktı. Şimdi buna şaşırıyım mı ya? Bu kitapta herkesten sırayla şüphelenmesi güzeldi. Teknolojinin geldiği nokta korkutucu. Gördüğüne duyduğuna bile inanamazsın artık. Polisiye okumayı sevmiyorum diyorum ama bu bir daha ahmet ümit okumayacağım anlamına gelmez. Güzeldi keyifliydi. Şaşırtıcı bir şekilde günde 100 sayfa okumamı(okuma+dinleme) sağladı. Hızlı bitirdim