Birden nasıl boşalıverdi yağmur,
Oysa nasıl ıssızdı ortalık.
Ne kağıt kalmıştı ne kalem,
O denli sevmiştik.
Ki karaköy köprüsüne yağmur yağarken,
O denli ıslaktık.
İki kişiydik yağmura bir türkü yetiştiren.
Bir türkü, tütün gibi yalnız.
Sevda SözleriCemal Süreya