8/10
Oldukça kararsız, en ufak hareketinde onaylanma, kendisini onaylama ihtiyacı hisseden bir karakterimiz var elimizde. O kadar silik ki okurken istemsiz dişlerimi bile sıktım. Doktora gidip can düşmanından dert yanıyor. Ki ileride bunlar kimler öğreneceğiz. Bir yemeğe davetli olarak girmeye çalışır ve içeri alınmaz üstüne üstlük düşmanı olarak nitelendirdiği insanla da kapıda karşılaşmış olur. Yemek ve balo salonunu yazar direkt bize birinci ağızdan anlatıyor fakat hitap şekli sürekli beyler şeklinde biraz rahatsız edici buldun bu kısmı. Balo dönüşü kendisine rastlayan kahramanımız evet doğru okudunuz kendisine rastlayan, evde ve iş yerinde de onu görür.İş yerindeki arkadaşı sadece bunun bi benzerlik olduğunu önemli bir durum olmadığı söyler, karakterimiz şok olmuştur bu benzerlik karşısında. Evine davet eder o kişiyi ve samimi bir ortam olur kendince. 2. Golyadkin'in yaşadıklarını dinleyince üzülür ona beraber entrika çevirelim der sarhoşluk etkisinde yaptığı birtakım pişmanlıklardır bunlar.
Fakat o da ne ertesi gün 2. Adam 1. Adamın yerine kalkıp işe girmiş orada asıl işi o yapıyormuş gibi davranmış ve üstüne üstlük 1. Adamı herkesin içinde aşağılamış dün gece iyi uyuyabildiniz mi diye sormuştur bu satırları okurken ağzım bir karış açık kaldı diyebilirim. ""Zaten fakir kim kimsesi olmayan yılgın bir adamcağız insanın içi acıyor merhamet duygusu kabarıyor"" bu sözler gelecek sonun habercisiydi. Hesap sormak için yazdığı mektubu bile düşünüp yumuşatmak isteyen karakterimiz biraz silik bi mizaca sahip ve okurken sinirlenmemek elde değil. Ona yazdığı mektuptaki bazı sözler için özür dilerken buluyoruz onu.Paltosunun cebinde Leydiden bir mektup bulur ve kızın kendisini kaçırmasını isteyen bu mektuptan sonra hemen hazırlıklara başlar.Ekselanslarının evine gidip kendini ifade etmeye çalışan zavallı kahramanımız yine orada ikinci kendisini görür. Oradan da yine kovulup kaçırmak için Leydinin evinin önüne gelir ve kendi kendine bunu neden yapmaması gerektiğini anlatır fakat hareketleri hâlâ pencereyi gözlemlemektir. ""Örneğin kocanız işten eve aç geliyor, hayatım atıştıracak bir şeyler bir kadeh votla bir parça ringo balığı yok mu, siz de hanımefendi votla ve ringo balığımız hazırlamış olmak zorundasınız; kocanız bunları afiyetle atıştıracak ve yüzümüze bile bakmadan şöyle diyecek, hadi çabuk mutfağa koş akşam yemeğini hazırla ve belki, o da belki haftada bir kere sizi öpecek ve bu da öylesine kayıtsız bir öpücük olacak; işte bizim evliliğimiz de böyle olacak hanımefendi, aynı böyle olacak""
Hain ikinci adam her yerde karşısına çıkıyor tam bir rezillik anı. Ve bir arabaya bindirilip bir cerrah eşliğinde gönderiliyor
Yani ana duygusu neydi kitabın dili güzeldi evet bir derdini anlatsa nelee söyleyecekti ama uşağı iş yerindeki arkadaşları amirleri hiç kimseye bir şey anlatamadı ve sonu da sürgün gibi bir şey oldu.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.