Doc gecenin köründe eski ve külüstür mikroskobunun başında çalışıyor, lamın üstündeki planktonları özenle düzenliyor, onları cam çubukla hareket ettiriyordu. O sırada üç ses birden ona şarkı söylüyordu. En yüksek ses, düşünen zihninin sesi şu şarkıyı söylüyordu: "Bu minik partiküller ne güzel, ne hayvan ne bitki, her nasılsa her ikisi birden... dünyadaki tüm tüm yaşamın kökü, herkesin temel besin kaynağı. Bunların hepsi ölse, diğer bütün canlılar da ölebilir." Duygusal zihninin daha alçak olan sesiyse şu şarkıyı söylüyordu: "Ne arıyorsun küçük adam? Kendini bulmaya mı çalışıyorsun? Büyük şeylerden kaçınmak için küçük şeylere mi bakıyorsun?" İliklerinden gelen üçüncü ses ise şu şarkıyı söylüyordu: "Yalnızsın! Yalnızsın! Bunun ne faydası var? Kime ne faydası var? Düşünce, duygudan kaçınmaktır. Dışarı sızan yalnızlığına duvar örüyorsun sadece."
Sayfa 28 - SEL Yayıncılık 7.Baskı Mayıs 2020 *Didem Madak /Ah'lar Ağacı·Kitabı okudu