Bir Doğa Metaforu Olarak RaziyeEdebiyat & Roman
Bireyin doğa karşısındaki konumunu ana karakterin Raziye'ye olan aşkı üzerinden ustaca sergileyen bir roman. Raziye doğanın kendisi gibi. Hareketleriyle, tavırlarıyla, hiç düşünmeden davranmalarıyla, dürtüselliğiyle tam olarak doğa. Birey ise -aydın bir toplumda yetişmenin de etkisiyle- sorgulayan, akleden ve düşünen yönüyle doğanın bu basitliğini, bu gelişigüzelliğini yabancılıyor. Fakat bir şehir yaşamından doğal yaşama geçtiğinde işler değişiyor. Bu kez doğayı tüm basitliğiyle kabul ediyor. Doğal bir yaşamda birey, kendi ilkel eğilimlerini açığa çıkarmaya daha çok imkân buluyor.
Raziye'ye âşık olan, onu anlamak isteyen ama bir yandan da yabancılayan bir adamın zihninden geçenler, düşünerek davranmayı seven her bireyin zihninden geçenler aslında. Aşkın o büyük anlamlarından sıyrıldığı, basitleştiği ve ilkelleştiği bir doğayı elbette hepimiz yadırgarız. Cinsellikten ibaret görülmesini kabul edemeyiz. Aşkın iki kişinin birbirini önemsemesi, yüceltmesi, sadakatle kapsaması da olduğuna inanırız. Ama doğada aşkın anlamı cinsellikten ibarettir. Raziye bize doğanın/doğamızın çiğ, vahşi yüzünü sunar ve hem bireysel hem toplumsal değerlerimizi alaşağı eder.
Ama biz Raziye'den yani doğadan ibaret değiliz. Raziye'ye bakarız evet, onu severiz de. Ama onun yadırgadığımız ve kabullenemediğimiz yönleri de vardır.
·
135 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.