Gerçekte insan ruhunu en fazla katılaştıran ve zehirleyen hırslarla hasetlerin harabettikleri kalbi, ıztıraptan başka ne tedavi edebilir? Geçirilen bir hayatın paylaşılmıs acılarına dayanmayan dostluk, çürük ve temelsiz olduğu gibi, ıztırapsız yapılan dua şarlatanlıktır. Iztırap, harfsiz, sözsüz, sessiz konuşabilen kalbin dilidir, Onun diliyle, canlılarla, cansız varlıklarla, mâzi ve mekân ile, sonsuzlukla konuşabilenler vardır ve onun belâgati bizim zâhir dilimizi sonsuz bir şekilde geçmektedir. Iztırap, kabul olunan içsel dualarımızın dilidir, bütün gerçek ibadetlerin üslâbudur. İnsanı insan yapan kahramanca karşılanmış ıztıraplardır.
Iztırap insanı, yaratıkların son halkasında ilâhî varlığın eşiğine ulaştırarak, belki bir gün bu kapıyı da açtıracak olan kutsal kuvvettir.
··
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.