BİR ŞAHESER
Nazım Hikmet Ran’ın gözünde Türk edebiyatının ilk realist hikayecisi ve romancısı olan yazarımızın yazdığı üç romandan ikincisidir. 
Sabahattin Ali’nin sosyalist düşünceyi benimsediği dönemde yazdığı kitap, 
Hüseyin Nihâl Atsız’ın içeriğinde kendisinin hedef gösterildiğini düşünmesiyle birlikte aralarındaki dostluğun bozulmasına yol açmıştır. Atsız’ın Ali’yi Orhun dergisinin 1 Nisan 1944 tarihli sayısında vatan haini olarak ilan etmesi üzerine mahkemelik olmuşlardır. Kitaptan bazı pasajlar Ali’nin aleyhine kullanılmak amacıyla okunmuş olsa da dava, Atsız’ın altı aylık hapis cezasına çarptırılmasıyla sonuçlanmıştır. Daha sonraki zamanlarda Atsız cevap olarak 
İçimizdeki Şeytan, En Sinsi Tehlike, Hesap Böyle Verilir adlı kitabı yazmıştır.
Akıcı bir anlatıma sahip olan roman, Ömer, Macide ve Bedri’nin içlerindeki şeytan, yani iradesizliklerinin, aralarındaki ilişkilere olan etkisini bize tanıklık ettiriyor. Kitap, ilk başlarda karakterlerin geçmişlerini anlatarak başlıyor ve 3-3,5 aylık bir süreci kapsıyor. Ömer zeki, istekli, istikrarsız ve kararsız; Macide ise zeki, oturaklı hayatından ödün vermeyen duygusal bir insandır. Bedri zeki, gereksiz konuşmayan, efendi bir tiplemedir. Türk halkındaki entelektüel insanları yansıtır.
Roman Anadolu’daki köylüden aydınlara, eğitimin durumundan devlet dairesindeki usulsüzlüklere kadar her yere dokunuyor. Kendini entelektüel olarak göstermeye çalışan insanların kolay para kazanma isteğinin nasıl onları başkalarının eline düşürdüğünü, şaşaalı kelimeler kullanmanın bazen kendi yetersizliklerini örtmekten başka bir anlam ifade etmediğini görüyoruz. Bazı sayfalarda karakterlerin yaptığı konuşmaların şiirselliği karşısında yer, zaman algımı kaybettiğimi söylemeliyim. Olumsuz söyleyebileceğim tek şey eski kelimelerin çokluğunun getirdiği okuma zorluğuydu.
En çok etkilendiğim yer Ömer’in geç de olsa içindeki şeytanın kendi güçsüzlüğünden başka bir şey olmadığını fark ettiği yerdi. Bu bölüm, sorumluluklarımızdan anlık zevkler için kaçmanın bizi daha büyük sorunlara sürüklediğini ve bu sorunların insanlara 'asla yapmam' dedikleri şeyleri yaptırabileceğini gösterdi. Herkesin hayatında en az bir kere okuması gerektiğini düşünüyorum bu şaheseri.
Eğer sizin de eklemek istediğiniz bir şeyler varsa yorumlarınızı bekliyorum.
İncelememi okuduğunuz için teşekkür eder ve iyi okumalar dilerim.1000Kitap
Nazım Hikmet Ran’ın gözünde Türk edebiyatının ilk realist hikayecisi ve romancısı olan yazarımızın yazdığı üç romandan ikincisidir. Sabahattin Ali’nin sosyalist düşünceyi benimsediği dönemde yazdığı kitap, Hüseyin Nihâl Atsız’ın içeriğinde kendisinin hedef gösterildiğini düşünmesiyle birlikte aralarındaki dostluğun bozulmasına yol açmıştır. Atsız’ın Ali’yi Orhun dergisinin 1 Nisan 1944 tarihli sayısında vatan haini olarak ilan etmesi üzerine mahkemelik olmuşlardır. Kitaptan bazı pasajlar Ali’nin aleyhine kullanılmak amacıyla okunmuş olsa da dava, Atsız’ın altı aylık hapis cezasına çarptırılmasıyla sonuçlanmıştır. Daha sonraki zamanlarda Atsız cevap olarak İçimizdeki Şeytan, En Sinsi Tehlike, Hesap Böyle Verilir adlı kitabı yazmıştır.
Akıcı bir anlatıma sahip olan roman, Ömer, Macide ve Bedri’nin içlerindeki şeytan, yani iradesizliklerinin, aralarındaki ilişkilere olan etkisini bize tanıklık ettiriyor. Kitap, ilk başlarda karakterlerin geçmişlerini anlatarak başlıyor ve 3-3,5 aylık bir süreci kapsıyor. Ömer zeki, istekli, istikrarsız ve kararsız; Macide ise zeki, oturaklı hayatından ödün vermeyen duygusal bir insandır. Bedri zeki, gereksiz konuşmayan, efendi bir tiplemedir. Türk halkındaki entelektüel insanları yansıtır.
Roman Anadolu’daki köylüden aydınlara, eğitimin durumundan devlet dairesindeki usulsüzlüklere kadar her yere dokunuyor. Kendini entelektüel olarak göstermeye çalışan insanların kolay para kazanma isteğinin nasıl onları başkalarının eline düşürdüğünü, şaşaalı kelimeler kullanmanın bazen kendi yetersizliklerini örtmekten başka bir anlam ifade etmediğini görüyoruz. Bazı sayfalarda karakterlerin yaptığı konuşmaların şiirselliği karşısında yer, zaman algımı kaybettiğimi söylemeliyim. Olumsuz söyleyebileceğim tek şey eski kelimelerin çokluğunun getirdiği okuma zorluğuydu.
En çok etkilendiğim yer Ömer’in geç de olsa içindeki şeytanın kendi güçsüzlüğünden başka bir şey olmadığını fark ettiği yerdi. Bu bölüm, sorumluluklarımızdan anlık zevkler için kaçmanın bizi daha büyük sorunlara sürüklediğini ve bu sorunların insanlara 'asla yapmam' dedikleri şeyleri yaptırabileceğini gösterdi. Herkesin hayatında en az bir kere okuması gerektiğini düşünüyorum bu şaheseri.
Eğer sizin de eklemek istediğiniz bir şeyler varsa yorumlarınızı bekliyorum.
İncelememi okuduğunuz için teşekkür eder ve iyi okumalar dilerim.··
3 +1'leme
·1.023 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.