Bedenim, ruhum ve zihnim çok yorgun.
Bu kitaptan ne beklediğimi bilmiyordum ama bunu beklemediğimden kesinlikle eminim. Bazı açılardan bakıldığında serinin en iyi kitabı sayılabilir, ama bazı açılardan da en kötü kitabı.
Kitabı gece saat 2-3 gibi bitirmiştim ve sabah uyandığımda kitapla ilgili aklımda akılda tutulmayı hak eden hiçbir şey yoktu. Imogen mühür gücünü kullanarak hafızamı silmiş gibi hissediyordum hahaha:DD Kaldığım sayfa sayısını hatırlamaya çalışırken kitabı bitirdiğimi fark ettim ve aklımda kocaman bir NEDEN sorusu vardı. Ben bu kitabı neden okudum? Bu kitabın bana kazandırdığı ne? Ara kitap gözüyle bile bakamıyorum çünkü ara kitap sayılabilmesi için bu kadar kafa yormaması gerekiyordu. Kitabı bitirme süreci eziyetti yani anlayacağınız.
Bütün bunları söyleyerek kitabı henüz okumayanların hevesini kırmak istemiyorum. Evet, kötü olan çok yanı var ama iyi olan yanları da var. Özellikle ilk iki kitapla kıyasladığımda Rebecca'yı takdir ettiğim birkaç konu oldu. Rebecca çok iyi bir yazar değil, bu konuda anlaşalım. Hatta ilk iki kitabı okuduğumda onun iyi bir yazar olduğunu bile düşünmüyordum ama bu kitabı bitirdikten sonra iyi olmaya yatkın bir yazar olduğunu fark ettim. Işık var yani:) ama bunun için başka yazarlar gibi olmayı ve özellikle hayranlarının suyuna gitmeyi, yani sırf onlar sevdiği için onların istediği gibi yazmayı bırakması lazım. Eğer kendi tarzını yaratır ve kendi yolunda ilerlerse gelecekte iyi işler başaracağına inanıyorum.
İncelemeyi uzatmak istemiyorum ama yazmaya başladıkça uzuyor gibi:) o yüzden önce kitabın iyi yanlarından sonra da kötü yanlarından bahsedip bitirelim. Spoiler olmayacak merak etmeyin:)
İyi yanlarından ilki bence kesinlikle evren. İlk iki kitabı okuyanlar bilir, epik fantastik bir even olduğunu hatırlatan tek şey ejderhalardı ama ejderhalarla birlikteyken bile o kadar modernlerdi ki her an bir yerden telefon tablet çıkacak sanıyordum ahahahha. Ama bu kitapta yazra bence en baştan beri istediği evreni yaratmış. Daha detaylı bir tasvir var ve yine ilk kitapların aksine bu sefer sürekli haritayı açıp bakma gereği duyuyorsunuz. Tanrılar ve dinler, krallıklar, politikayla ilgili ilgi çekici ve detaylı anlatımlar var ve diyorsunuz ki 'evet, işte bunlar empyrean evrenine özgü'. Bu kitabın en beğendiğim ve katlanabilmeme en çok yardımcı olan yanıydı. Diyaloglar da o kadar cringe değildi biliyor musunuz? Yine çok fazla argo olması sinirimi bozuyordu ama bu sefer gerekli yerlerde kullandılar en azından.
Kitapta daha açık politik çekişmeler ve daha belirgin bir askeri tema var ve şunu söylemek istiyorum, arkadaşlar.... lütfen okuduğunuzun bir fantastik kitap olduğunu unutmayın olur mu? Bu sahneler size elbette sıkıcı gelebilir ama gereksiz gelmemeli çünkü fantastikse eğer bağlı olduğu türe hizmet etmesi gerekir ve bence hepiniz karakterler arasındaki ucuz romantizmden sıkılmış olmalıydınız koskoca iki kitap boyunca. Bizim detaylı evren tasvirine ilk kitaptan beri ihtiyacımız vardı. Rebecca bunu üç kitaba yaya yaya anlatmak yerine tek kitaba onlarca konuyla sıkıştırdığı için biraz ani oldu ama gerekli olduğu için çok da kızmıyorum.
Bu kitapta yan karakterler biraz daha ön plandaydı. Yazar her kitapta biraz biraz onlara da yer veriyor ama hala yeterli değil bence. Bazı yan karakterler hala süs korkuluğu gibi sadece ama sadece dikiliyorlar ve Violet'ın bakış açısı onları tanımamız için yeterli değil. Lütfen... çoklu bakış açısına ihtiyacımız var. Kitapta son bölümlerden birini Rhi'nin birini de Imogen'ın gözünden okuduk ama yeterli değildi. Daha çok olması gerekiyordu ya da en baştan 3. kişiden anlatmalıydı. Ama Rhi ve Imogen'dan okumamıza sevindim. Özelikle Rhi'den. Komutası ve ejderhasıyla - diğer ejderha ve grifonlarla da- ilişkisi çok iyiydi ve daha çok ön planda olmayı hak ediyor.
Gelelim kitabın kötü yanlarına. Ben ilk olarak çoğu kişiyle katıldığım bir noktadan bahsetmek istiyorum; KARAKTERLER. Bakın ben kalabalık bir kadrosu olan kitapları severim. Yani onlarca karakterin olduğu ve her birinin sadece ana karakterin hikâyesine hizmet etmeyip kendi hikayelerinin olduğu kurguları. Ama bu kitapta öyle değil çünkü bu karakterlerin hepsi bir anda geldiler ve Violet hepsinden askerlik arkadaşımızmış gibi bahsediyor ama asıl sorun bu da değil, bu karakter geldikleri gibi çıktılar ve bana kazandırdığı tek şey kafa karışıklığıydı çünkü anlamadım gerçekten neler olduğunu. Hani bazı yazarlar olur ya, onlara karakter konusunda asla güvenmezsiniz çünkü sizi bir karaktere güçlü bir şekilde bağlayıp o karakteri bir anda öldürerek sizi boşlukta bırakır. Rebecca o yazar olmaya çalışıyor ama yolun başında bile değil. Bak Rebecca, bizim bu karaktere üzülmemiz için önce onu tanımamız, en azından kim olduğunu öğrenmemiz gerekiyor ama sen adını söyleyip öldürüyorsun ve aynı anda 100 kişinin daha adını söylediğin için adını da unutuyoruz. Tek biz değil kitaptaki diğer karakterler de üzülmüyor, aaa bu kız ölmüş neyse hadi işimize bakalım. -_-
Kitabın bir diğer kötü yanı kesinlikle Violet ve Xaden... Zaten kitapta gereğinden fazla smut sahne var ve hepsini ama hepsini atladım (buna rağmen zar zor bitirdim) ama ben artık ikisinin utanç verici romantizmini okumaktan çok sıkıldım. İlk kitapta gerçekten çok seviyordum ikisini, Xaden Violet'a her Violence dediğinde dizlerimin üzerine çöküyordum anlıyor musunuz? İkinci kitapta toksikleşmeye başladılar ama tamam dedim gelişimleri için gerekli bu ama bu kitapta ikisinden de bıktım. Aşklarını neden sadece cinsellikten ibaret gördüklerini anlamıyorum. İki dk sevişmediniz diye kıyamet kopmaz. Violet Xaden'ın iyileşmesini sadece sevişmek için istiyor yemin ederim. Ya iki dk dur Amari aşkına adam Venin'e dönüşmüş (bize göre üç harfli çarpmış gibi düşünün)
Venin demişken gelelim kitabın bir diğer kötü kısmına. Violet'ın görevi tedaviyi bulup Xaden'ı iyileştirmek ya, tamam Xaden'ı sadece sevismek için iyileştirmek istediğini artık biliyorsunuz, ama tedaviyi de sadece Xaden için istiyor. Dünya yansa kızın umrunda değil, Venin'e dönüşmüş diğer kişilerin hiç biri umrunda değil sadece Xaden iyi olsun istiyor. Lafa gelince o melek kalpli biri asla masumlara kıyamaz ama Xaden için herkesin canını tehlikeye atıyor ve bu yaptığını aşk adı altında kabul edemem. Gerekli olduğunda Violet'ın Xaden'ı öldürmesini bile tercih ederim ki umarım böyle bir şey olur. En azından klişe başlayan kitaba o kadar da klişe sayılmayan bir son yazılır.
Bir diğer sevmediğim kısım kesinlikle ejderhalar. Bakın onların davranışları ya da seçimleri değil, doğrudan ejderhalar. Ben zaten ilk kitaptan beri ejderhaların konuşması olayını sevmemiştim ama sadece eğlencesine okuduğum için ve gerçekten diyalogları eğlenceli olduğu için bir şey dememiştim ama bunlar artık ejderha gibi davranmıyorlar. Onları okurken Köstebekgiller izliyormuş gibi hissediyorum çok yapaylar. İnsan gibi espri yapıyorlar, insan gibi trip atıyorlar, insan gibi famfinfon yapıyorlar anlıyor musunuz?... Bir de ikinci kitapta yazar çok iyi anlatmıştı yüce, ulu, kutsal ejderha ırkının neden aciz insan ırkıyla bağ kurduğunu ama bu kitapta sadece insan anne babalarıyla şakalaşıyorlar. Grifonlar onlardan daha üst seviyedeler şu an benim gözümde. minik, tatlı, tüylü, sadık yaratıklar yerim sizi.
Kitapta Violet'a sürekli kıtanın en güçlü binicisi denmesinden bıktım. Evet bakın güçlü, ilk kitaptaki zayıf, kırılgan Violet artık yok. Yeri geldiğinde herkese ağzının payını veriyor ve o artık özgüvenli ve kendi gücünün farkında biri ama en güçlüsü değil. Onun ejderhası en güçlüsü olabilir ama o değil. Ve ben yıldırım gücünün nasıl oluyor da en iyisi olduğunu anlamıyorum çünkü hepimiz gördük ki fırtınaya hükmeden daha güçlü. Neyse. Ve şunu özellikle eklememe izin verin, arkadaşlar... bakın gördüğünüz her romantasy acotar copy olmadığı gibi gördüğünüz her badass karakter de 'ay bu kız ikinci bir aelin olmaya çalışıyor' olmuyor. Ben Acotar serisini gerçekten çok seviyorum bakın Rhysand ve Feyre benim bir numaram (aelin'i sevmiyorum o ayrı) ama sjm hayranlarının toksikliği insanı deli ediyor. Bir yazar oldu da yanlışlıkla to whatever end deyiversin ya da biri sevdiği kıza darling desin... Düşünemiyorum. (You do not yield dediğini düşünün)
İncelemem bu kadar sanırım. Okuduğum bütün fan teorileri bu kitapta okuduklarımdan daha güzeldi ama sonraki kitaplarda bu teorilerin gerçekleşme ihtimali de var tabi. (Mesela Violet'ın babasının venin olması çok muhtemel, ama bu sadece bir fan teorisi tabi. Ya da brannon'ın venin olarak dirilmesi.) kitabın yıldızları kesinlikle yan karakterler. Özellikle Ridoc ve Aaric. Be Aaric'i Sloane'la birlikte okumak istiyordum ama görünüşe göre Dain'le okuyacağız hdhdhd. Bir de Dain'den hala nefret etmiyorsunuz değil mi? Ben ilk kitapta da nefret etmemiştim hâlâ etmiyorum çünkü bilmiyordu tamam mı? Lütfen siz de nefret etmeyin çok üstüne gidiyorlar bu çocuğun sırf ikinci bir Tamlin olsun diye.
Umarım okuyanlar beğenirler ama eğer henüz Demir Alev'i okumadıysanız son kitapta çıkana kadar bekleyebilirsiniz bence bir şey kaybetmezsiniz. İyi okumalar dilerim.
edit 6 puan haksızlık gibi geldi yani 6 veremyecek kadar beğenmiştim o yüzden 7 yaptım.
·
4.431 Gösterim
6 Yorum
Ay gerçekten aynı düşüncelerdeyim, kitabı okuduktan sonra ne okuduğunu unutuyor insan, çünkü kitapta bir şeyler oluyor ama aslında hiçbir şey olmuyor. Rebecca'nın acilen yayınevi ve fanlarının baskısından kurtulması ve iyi bir tatil yapması lazım
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Vereceği 2 yıllık arada dinlensin, kendisini toparlasın ve aklını başına alsın 😅 gerçekten ondan çok umutluyum, eğer bu seriyi güzel bir şekilde toparlarsa ileride de çok güzel kitaplar yazacağına eminim 🥹 ve umarım bir an önce yayinevini değiştirir çünkü açıkça sömürüyorlar kadını. Ne güzel 3 kitap yazacakti ama yayınevinin baskisindan uzatıp 5 kitap yaptı, paragöz yayınevi elinden gelse 8 kitap da yaptırır zorla
Kitabi okuyodum su an da teori kisminda brennanin venin olarak dirilmesi demissiniz oluyo mu yani 😭😭😭
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Havvanur hayır ölmüyor. ilk kitapta onu ölü sanıyorduk ama sonradan yaşadığı ortaya çıktı ya, o yüzden aslında öldüğü ama venin olarak dirildiği bir teoriydi. umarım anlatabilmişimdir 😊
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Demir Alev'in tek olayı sonuydu ☹️ bunun da öyle ama etkili de değil bomboş okumasan da olur kesinlikle
Evreni çok güzel gerçekten ama yazar taslağı bize sunmak yerine olayların gidişatı üzerinde bir az daha çalışsaydı keşke
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Editör parasına mı kıyamıyor artık niyeyse o kadar gereksiz sahneler vardı ki son iki kitaptan bu sahneleri çıkarıp birleştirsek bile mükemmel olurdu. 3. kitapla da finali verirdik ooh
Serinin ilk iki kitabını okudum ve son kitabı hakkında çıkan kötü yorumlar son kitabı okumama engel oldu hevesim kaçtı sizce okumalımıyım
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Açıkçası eğer serinin büyük bir hayranı değilseniz okumamakla bir şey kaybetmeyeceğinizi düşünüyorum, son kitap da çıkana kadar bekleyebilirsiniz.🥰 Ama Demir Alev gibi bir tuğlayı bile aradan çıkarmışsanız bunun da üstesinden gelirsiniz bence:) bazı açılardan Demir Alev'den daha iyi olduğunu düşünüyorum çünkü. Yine de beklentinizi yüksek tutmamanızda gayda var, umarım siz benden daha çok beğenirsiniz. 🫶
Reklam
Seni seviyorum yo yo ben senii daha çok seviyorum 😁 sen benimsin evet seninim 😀 violet ve xaden arasında geçen diyalogun %70 i bu 😄😄
Sümeyye first of her name mother of cats
Gönderi Sahibi
Haha evet, kalan yuzde 30u da Violet sana dokunamam kontrolümü kaybederim, hayır xaden kaybetmezsin nolur sevis benimle 😏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.