Hayat yolculuğunda yürümekten vazgeçip, dönüşsüz bir ayrılığa niyet ettiğim gece üzerine gece mavisi elbisemi giydim. Saçlarımı taradım. Elbisemin rengiyle uyuşan firuze taşlı küpeler taktım. Bodrum kattaki odada üst üste yığılmış eşyalar arasında daha önceden gözüme kestirdiğim ipi yanıma alıp tekrar odama çıktım. Göğün laciverti de elbiseme uydu. Renklerin ahenkli uğurlamasına içimden teşekkür ettim. Hayatımdaki hiçbir şeye tesadüf gözüyle bakmadım, yan yana gelen benzerliklerin bir şeylere işaret ettiğine inandım. İyimser bir veda olmasını arzuluyorum. İyimser bir veda. Bu mümkün müydü gerçekten? :(
Gece Açan ÇiçeklerTarık Tufan 🩶
·
301 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.