Körler ülkesinde adama sorarlar sen niye görüyorsun?Edebiyat
Ne zamandır gözüme takılan bir kitap olduğu için okumak istedim ama şu an çok pişmanım. Yazarın adından dolayı sadece bilim kurgu diye düşünerek uyumadan önce tatlı tatlı okurum dedim. Ruhum daraldı. Kitabı kötü yapmaz. Sadece bu şekilde bir okuma düşünmemiştim.
Körler ülkesinde tek gözlü adam kral falan olmuyor. Bu darb-ı mesel olmuştur ama kesinlikle yanlış bir bilgi. Çok iyi biliyorum. Çünkü. Neyse bunun çünküsü kibirli biraz.
Demek istediğim kimse körlüğünü kabul etmiyor artık. Hatta sen niye görüyorsun diyorlar. Vallahi ben bu durumdan var ya bıktım bıktım. Kapat gözünü diyorlar. Görme. Bu kadar hissetme. Mümkünmüş gibi. Bilmiyorlar gözünü kapatan sadece kendine gece yapıyor. Gerçekten bilmiyorlar. Bu o kadar yorucu bir şey ki anlatmaya 1000 kitaplar yetmez. Sen niye böylesin sen niye uyumsuzsun sen niye kapatmıyorsun gözünü sen niye yemiyorsun bizim gibi sen niye içmiyorsun sen niye erken uyuyorsun sen niye TV izlemiyorsun sen niye sosyal medyasız niye o yok sen niye bu yok sen niye gelmiyorsun sen niye gitmiyorsun sen niye çok kitap okuyorsun sen niye bu okulları okuyorsun sen niye gezmiyorsun sen niye konuşmuyorsun sen niye yapmıyorsun sen niye alışveriş etmiyorsun sen niye sen niye. Ben bıktım ya. Vallahi ben gerçekten bıktım. Elimden hiçbir şey gelmiyor. Ben doğru sadece benimki demiyorum ama insanların kendi doğrularını dayatmasından çok sıkıldım.
...
Kitapta ruhumun daraldığı yer adamın neredeyse teslim olmasıydı. Hayır ya. Sırf çoğunluk öyle diye teslim olamayız. Sırf teslim olursak akışta olacağız diye bunu yapamayız. Adam kör olmayı kabul etseydi, bir evi bir karısı yiyecek ekmeği olacaktı.
Ya sonrası? İnsan güneşin orada olduğunu bile bile , o Güneş değildir o sıcak bize başka bir yerden geliyor diyebilir mi? Gerçekten içim sıkıldı ruhum daraldı. Zaten olmayan ümidim hiç oldu.
Eyvah dedim ya bu adam da gitti. Bir kitap karakterini bile kaybetmeye tahammülüm gücüm yok. Sorgulamaktan o kadar yoruldum ki. Herkes mi böyle. Herkes mi öylesine. Nasıl yapıyor insanlar bunu. Nasıl yaşıyorlar böyle. Ben kendimi ne zannediyorum. Benim zannettiğim gibi ise başkaları nasıl yaşıyor. Allah'ın bundan muradı neydi. Öyle başım ağrıyor ki düşünmekten. Öyle zorluyorum ki kendimi düşünecek bir saniyem bile kalmasın diye. Ama bir tane kitap yetiyor bütün dengemi alt üst etmeye. Herkes körlüğünden o kadar memnun ki. Gözümü kapatmadığım için suçluyum. Farklı falan değil aykırıyım. Eksiğim. Eskiden hisliydim şimdi tuhafım...
Teslim olmayı düşünmüyorum. Gerçekten bu dünyada hiçbir zaman tamamlanmayacağımı bile bile yaşıyorum ama teslim olmayacağım. Beni böyle yaratanın benden de bir muradı vardır herhalde. Onu anlamayı bekleyeceğim.
İnsanların niye görüyorsun sorularını duymamaya çalışacağım. Yapacak bir şeyim yok. Belki uzun yıllar katlanmak zorunda kalmam Allah bilir.
Ben kimseyi zorlamıyorum keşke kimse de beni zorlamasa. Arkadaşlarım. Herkes kendine bir arkadaş bulur. Ailem. Annemin babamın 5 tane daha çocuğu var. Ben onları olduğu gibi kabul ettim onlar da beni böyle kabul etse keşke. Halimi zorlamasalar. Ben zaten çok zorlanıyorum. Kimsenin sevgisine cevap verecek gücüm yok bir de karşılık vermek... Sadece varlığım yetse keşke. Benim hiçbir beklentiyi karşılayacak gücüm yok
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.