İnsandaki büyüklük için ifadem amor fati'dir.Edebiyat
18.02.2025
Felsefe Tarihi dersine bir hazırlık olsun diye hadi bir Nietzsche okuyayım dedim. Güya ince de bir kitabını seçtim. Sonuçta en son kitabını seçtiğim için aynı zamanda felsefesinin özünü veren kitabını okumuş oldum tekrar. Tekrar diyecek kadar tekrar okudum.
Sonra daha ilk derste onun adı geçmeye başladı ve ben hocaya kitap okumakla ilgili düşüncesini söyledim Nietzsche'nin ve hoca müthiş bir yerden yakaladığımı söyledi:D Normalim bazen başkalarının müthişi olur buna alışkınım.
Neyse o da Nietzsche'nin Deccal kitabına bir inceleme yazıyormuş, bir yerden istemişler. Güzel bir tesadüf oldu filan dedi. Ben naptım? Gidip Deccal'in PDFini indirdim tabiki.
Allah sonumu hayretsin.
Ben bu kitabını özellikle severim arada da aklıma geldikçe, sebep buldukça okurum ve başkalarına da hediye edebildiğim bir kitabıdır. Anlaşılır buldum zamanla. İlk okuyuşumla son okuşuyum arasındaki yorum farkı bunu anlatıyor bana.
Böyle Söyledi Zerdüşt kitabını pandemi zamanı okumuştum , haliyle ruh halimin de katkısıyla biraz zorlanmıştım. Ama o kendisi için benden fazla anlayamamanız kötü bir şey değil diyor. Anladığınız kadarını ne kadar anladığınız önemli . O yüzden onun da bazı bölümlerini gayet anlaşılır bulduğum için okumamı yeterli değilse de verimli bulmuştum. Onun dışında da Ecce Homo'sunu okudum işte. Yani süper bir Nietzsche okuyucusu sayılmayabilirim. Hakkında yazılan, Nietzsche Ağladığında ise benim favori kitaplarım arasındadır. O kadar diyeyim.
20.03.2023
Friedrich Nietzsche'nin Ecce Homo'su: İşte İnsan. Daha önce Böyle Buyurdu Zerdüşt'ü okumuş ama çok çok zorlanmıştım. Çeviri de en iyisi olduğuna inandığım İş Bankası Yayınlarıydı. Geriye sadece benim anlayamayacak durumda olmam kalıyordu. O zaman şöyle düşündüm: Belki de yazdıkları o kadar anlaşılır şeyler değildir. Hala öyle düşünüyorum. Sonuçta karışık biri olduğu için müthiş biri olduğunu düşünmek zorunda değilim. Ama sırf anlaşılmıyor diye de deli muamelesi yapmadım. Gittim Nietzsche Ağladığında'yı okudum mesela. Orada onu çok sevdim. O kitap beni derinden etkiledi , hatta yaralarımı dağladı diyeceğim. Sonuç: Akıllanmadım. Yine de aklımın bir köşesinde durur. Ecce Homo'da bir cümlesi var Nietzsche'nin. Diyor ki Zerdüşt kitabı için, altı cümle anlasanız kafi. Bu ayarda bir cümle. Umut oldu çünkü çok daha fazlasını anladım, yaşadım hatta. Devamında diyor ki benim o kitabımı anlamak için yaşamış olmak gerekiyor yazdıklarımı. Orada durdum işte. Evet anladığım, yaşadığım kadarıydı. Bir sayfa boyunca tek cümleydi bazen.
Şimdi Zerdüşt için yazıklarımı okudum;
Baya zorlu bir kitap oldu benim için. Felsefesinin yakınından geçmiyorum ama öğretilerinin hepsi olmasa da bir kısmını kabul ettim. Özellikle yalnızlıkla ilgili,
“Yalnız insan, bir derin göl gibidir. İçine bir taş atmak kolaydır; fakat taş dibine kadar çökerse, söyleyin, kim onu çıkarabilir? Yalnıza hakaret etmekten çekinin. Fakat bunu yaparsanız artık onu öldürün." gibi cümleleri çok yerinde.
Ama ona göre herkes gereksiz yetersiz.(tanıdık)
Üst insan olmaktan evrilmekten çok uzak.
Bence Nietzsche okumak kolay değil.
O yüzden kitaptan kendimce aldıklarımı da aktaramıyorum. Okunması gerektiğini biliyorum ama düşündüm de ben okumasam da olurdu.
Ben o kadar kafası karışık değilim bu konulardan etkilenmiyorum.
Bence kimisi için tehlikeli bile olabilir bu tür kitaplar.
Nietzsche okumak herkesin harcı olmayabilir diyorum.
Friedrich Nietzsche'nin son kitabı olduğunu da eklemeliyim. Haliyle düşüncelerinin kemali ve harmanı diyebiliriz bu kitaba.
06.10.2021
Prensipleri gereği her şeye karşı bir adam olarak görüyorum ben onu. Wagner'i neden affetmediğini çok net ifadelerle anlatıyor bu kitapta. BUNDAN BANA NE DİYENLERE şunu söyleyebilirim, Bazen varlığından habersiz yaşadığımız bir adamın düşünceleri üzere yaşarız. Farkında bile olmayız. O yüzden ortada bir olay varsa bana ne dememek lazım. Ben de ilk kez duyduğumda böyle düşünmüştüm, Wagner? Bana ne? Ölene kadar Nietzsche ile birlikte anılacak adı. Demek ki olay ciddi. Önemli. Nietzsche kesinlikle "düşünmüş" biri. Benim gibi önyargılı birini kendine bağladığı yerse çok çok ...
...
Yolda giderken yürümediği için atını kırbaçlayan bir faytoncu gördü. Zavallı hayvan çok bitkin görünüyordu. Hiç gücü kalmamıştı. Atın hiç hali olmamasına rağmen, sahibi onu hareket ettirmek için hiç durmadan kırbaçlıyordu.
Nietzsche gördüğü şey karşısında dehşete düşmüştü. Hızla oraya yaklaştı. Faytoncunun bu davranışını kınadıktan sonra, Nietzsche yere çöken ata yaklaştı, sarıldı ve ağlamaya başladı. Görgü tanıkları, atlara bir kaç kelimeyi mırıldandığını, fakat ne söylediğini anlayamadıklarını söyledi. Efsaneye göre filozofun son sözleri “Anne, ben bir aptalım” olmuştu. Tam o sırada bilincini kaybetti, zihni sonsuza kadar sürecek bir değişime uğradı.
...
Burda bir kırılım oldu mu bilmiyorum, aslında hikaye doğru mu onu da. Olsun. İnanmak istiyorum. Her ne kadar onun üst insan dediği şeyi şeytan olarak görecek potansiyelim olsa da onu okumak için sebeplerim var benim de.
“Her kim bir canavarla çarpışmayı göze alırsa, bir canavar olmayı da göze alsın. Çünkü karanlığa uzun süre bakarsanız, karanlık da sizin içinize bakmaya başlar.”
– Friedrich Nietzsche
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.