Uzanıp dokunabileceğiniz bir aşk…
Aşkın bu kadar güzel tanımlandığı çok az kitap okudum. “Okuyamadım, sıkıldım, yarım bıraktım” diyenleri anlayamadım, elimden bırakmak istemedim. Bitince de öyle bir çırpıda ayrılamadım Kemal ile Füsun’dan, yeni bir kitaba hemen başlayamadım.
75’ten 90 sonlarına, 2000’lere uzanan bir dönem filmi izlemiş gibiyim. Dönemin Türkiye’sini, bilhassa İstanbul’unu, Nişantaşı’nda yaşayan varlıklı bir aileden gelen Kemal’in ağzından dinlemek, onun bu dönemde değişen ülke ile birlikte değişen, olgunlaşan ama asla azalmayan aşkını hissetmek, aşkın elimi uzatsam dokunabileceğim gerçeklikte duygularına şahitlik etmek benim için oldukça farklı ve keyifli bir deneyimdi.
Orhan Pamuk benim de her daim kolaylıkla okuyabildiğim bir yazar değil. Ama 
Masumiyet Müzesi kalbimde ayrı bir yere sahip olacak kitaplar listesine eklendi.
Orhan Pamuk benim de her daim kolaylıkla okuyabildiğim bir yazar değil. Ama Masumiyet Müzesi kalbimde ayrı bir yere sahip olacak kitaplar listesine eklendi.·
1.069 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gerçekten aşkı en iyi anlatan romanlardan biri, benim de zihnimde çok yer etti. Alıntılarınızla da kitabı yeniden okumuş gibi hissettim, çok güzel yerleri yakalamışsınız, kendi adıma teşekkür ederim. 🪻Ama Kemal karakteri sanki iki ayrı adam gibi ve birine inanılmaz hayranlık duyarken diğerinden alabildiğine tiksinmiştim. İkisi nasıl aynı kişi, anlamak zor. Öyle derin bir aşk ve ona rağmen gidip bir başka kadınla ilişkiye girmek... İğrenç ötesiydi. Çevre baskısı yüzünden sevmediği biriyle nişanlanması da bence büyük bir bahane değil, çünkü aşkını çevreye ilan etmemişti bile, nasıl karşılık vereceklerini bilmiyordu. Ailesinin seçtiği kadını öylece kabul etti aptal herif. Bence kendisi de başta hayatında iki kadın olsun, biri gizli kalsın istiyordu, bu kadar karaktersiz biriydi. Sadece hikâye içinde Kemal'in dönüşümünden dolayı onun aşkını daha çok kabullenir hale geldim. Daha doğrusu bence aşkı başta biraz daha cinsellik odaklıyken zamanla gerçek aşka dönüştü, çünkü yaptığı hataların farkına vardı, pişmanlık duydu, aşkı daha bir derinleşti. Bu yüzden hem kitabın anlattığı aşktan hem de Kemal'in aşkından çok etkilenmiştim. Ama onu asla tam olarak affedemediğimi de belirtmeliyim. Füsun'a çok acı çektirdi.
Her neyse... Yine lafı uzattım. Kısacası çok etkili bir romandı, unutulacak gibi değil. İncelemeniz için teşekkür ederiz. :) 🪻
Ben okumamış olanları etkilememek adına bu kadar detaya girmemiştim ama “diğer” Kemal konusunda size katılıyorum:) Burada karakterlerin davranışlarından ziyade aşkın bu takıntılı hali, aşkı anlatan cümleler, yazarın o hisleri anlatış şekli beni daha çok içine çeken 😊