“‘Ne diye bir başkasını değilde onu seviyorum?.. Güzel diye mi? Evet, ama ondan başka güzel yüzlü olanlar, ondan çok daha akıllı olanlar da yok değil. Büyük kusurları var… Doğruyu söylemez; bu da dünyada en nefret ettiğim şey. Öyleyse? Kurtulamaz mıyım, silkeleyemez miyim zincirimi?’ Sonra başlıyordum yinelemeye: ‘Sevmiyorum onu, sevmiyorum, sevmiyorum.’ Ama bunun yanlış olduğunu, nedenini anlayamasam bile, onu her zamankinden de fazla sevdiğimi biliyordum.” (s. 72)
Enayi. :d