" Arthur Schopenhauer , özü tek bir cümlede özetler—ki bana göre bu, felsefe tarihindeki en hüzünlü cümledir. Şöyle der: "Bütün hayatımız, bir sarkaç gibi, sağdan sola, ıstıraptan sıkıntıya sallanıp durur." Istırap, çünkü sahip olmadığım bir şeyi arzuladığım için (o şeyin) yokluğunun acısını çekerim; sıkıntı, çünkü arzu ettiğim şeyi elde ettiğimde arzu ortadan kalkar. İşsizin ıstırabı, çalışanın sıkıntısı. Aşk acısının ıstırabı, çift olmanın sıkıntısı."
(Kuramın yer aldığı kitap: İsteme ve Tasavvur Olarak Dünya )