SpoilerEdebiyat
Yanarım yanarım bu kitaptaki Nesryn ile Chaol'un; beşinci kitapta gözetleme kulesine gönderilen Dorian'dan daha fazla iş yaptığına yanarım kskskdkskkd. Hayır, buradaki karakterlerde iyiydi, kendi çabalarınca bir şeyler halletmek istediler, yaptılar ama okudukça aklıma Dorian'ın gelmesine engel olamadım çünkü ondan çok daha fazlasını bekliyordum ama yazar gitti onu arka plana attı... Gerçekten kırgınım bu konuda djdjdjdjjd. Neyse yedinci kitaptan az buçuk da olsa umudum var.
Her neyse...
Seriye bir yıllık aranın ardından devam ettiğimde evreni özlediğimi fark ettim... Bu yüzden olayları okumanın ardından aylar geçse dahi kitaba kolayca adapte oluverdim.
Öncelikle seriye bu kadar uzun ara vermemin sebebi kesinlikle evrenin uzunluğundan,
kitapların kalınlığından, karmaşık gizemlerden filan değildi. Benim başrol karakterleri sevmememden dolayıydı. Hatta sırf bu yüzden beşinci kitaba düşük puan vermiştim çünkü Aedion, Aelin ve Rowan sağ olsun okuma isteğimi yok etmişti...
Ama şimdi bu kitabı okuyunca dediğim gibi evreni özlediğimi fark ettim. Zira Sarah cidden bu işi biliyor... Her ne kadar kitaplarında beğenmediğim noktaları olsa da onun evrenlerini kendime çooook yakın buluyorum.
Bu kitapta neredeyse hiç sıkılmadım. Sıkılırım vs diye düşünüyordum. Sonuçta pek az insan Chaol'u filan seviyor. Nesryn için nötr hissediyor. Doğrusunu söylemek gerekirse ben de öyleydim. Yani ilk iki kitapta Chaol'u sevip dördüncü kitapla beraber ondan uzaklaşanlardanım. Çünkü yazar Chaol'u aşağı çekti. Dördüncü kitabı başındaki tavırları vs olsun... İtici bir karaktere dönüştürdü.
Ama bu kitapta sabırlı oldum. En az Yrene kadar hem de. Her şeye rağmen kendisiyle yüzleşti. Korkularını, geçmişini kabullendi. Kendisini sevmeye başladı. Ve bunu da Yrene ile birlikte yaptı.
Yrene gerçekten tam bir şifacı. Ondaki sabır ve yaklaşımı takdir ettim doğrusu... Çünkü Chaol'a bazen ben bile katlanamadım jsjdjsjdk
sonuç olarak onlar için mutluyum. Dorian ve Manon'dan beklediğim performansı onlardan alıp da sevginin iyileştirebileceğini bizlere gösterdikleri için.
(Bu arada beşinci kitapta Manon ve Dorian benim için tam bir hayal kırıklığı idi... Onlardan çok şey ümit etmiştim çünkü ikisini de heyecanla beklemiştim. İkisi de benim favori karakterlerimdi. Ama aralarında geçen tek şey Dorian'ın dizginlemek istemediği hazzı oldu. Neyse bunları yedinci kitabı okuduktan sonra uzun uzuuuunnn yazarım)
Nesryn'e ısındım. Hani öncesinde benim için hiçbir şey ifade etmeyen bir karakterdi ancak bu kitapta öyle olmadı. Sartaq ile birlikte güzel bir uyum yakaladı. Ayrıca bana kendisini sevdirmeyi de başardı. Okurken Sartaq ile olan kısımlardan ayrı bir zevk aldım. Veya bu kitapta başka bir kıtada olduğumuz için oranın kültürünü tanırken de aynı şekilde.
Borte'yi de sevdim. Ama Kashin'e üzüldüm :') umarım doğru aşkı bulabileceğini bir şekilde yedinci kitapta okuruz.
Hasar tam tipik bir prensesti. Arghun ile birlikte beni gıcık ettiler ama neyse ki sonda müttefik olmayı kabul ettiler.
Velhasıl bu kitaba bayılmayanlar daha çok. Chaol yüzünden sevmeyenler de öyle. Ama ben dediğim gibi okurken zevk aldım. Tanıdık bir kültürün (hele Bozkurt, Altun, gök tanrı ifadelerini) öğelerinden hoşlandım. O yüzden benim için 8-8.5 arası bir kitap oldu. Dilerim yedinci kitap - yani final kitabı da- bu şekilde olur ama Aedion'dan şüpheliyim çünkü beni çıldırtacakmış gibi bir hissiyat var içimde sjdjsjjdjsjs
·
479 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Cok güzel bir inceleme yazmışsın. Umarım son kitabı bitirdikten sonra Aelin'i biraz seversin 😅 ben ne kadar uğraşsam da sevememiştim maalesef, gittikçe nefret ediyorum 🥲
Pınar
Gönderi Sahibi
Son kitaba kadar ısınamasam da hâlâ umutlarım var 😂 ama aynı şeyi Aedion için söyleyemeyeceğim. Çok gıcığıma gidiyor jsjdjdkdkd