Şimdi bu kitap için bir kaç cümle yazmaya kalksak sahip olduğumuz düşünce ikliminin kısırlığı su gibi akar yüzümüzden. Bundan mütevellit kısaca bir kaç cümleyle duygu dünyamızı temsili kelimelere aktarmaya çalışalım.
Türkiye özelinde hele ki yaşandığı tarih dikkate alındığında böyle bir yaşam her ademoğluna nasip olmaz sanırım. Edebiyatla, sanatla, tarihle ilişkilendirilebilecek oldukça zengin bir geçmiş. Yazarın sözünü ettiği kişilerin kapıcılarıyla tanışıklığımız olsa belkide edebi bir külliyata sahip olurduk.
Cumhuriyetin kurucu kadrolarıyla ve cemiyet içinde entelektüel sayılan kimseler ile olan samimi iliskileri oldukça talihli bir yaşamı olduğunu gösteriyor bizlere. Zaten kendiside bunu gizlemek yerine dolu dolu geçirdiği ömrünün şansının ayrıntıları olarak bahsediyor.
Aynı dönemde Anodolu'nun birçok yerinde çadır bezinden pantolonu ve manda derisinden çarığı olanların zengin sayıldığını hatırlarsak bu şansın küçümsenmemesi gerektiğini de anlamış oluruz sanırım.
Kitap yazarın kullandığı dil sayesinde oldukça eğlenceli ve akışkan, bir sonraki paragrafta kime sataşacağı pek belli olmuyor. Yazar çizer takımının her türlüsüne bulaşmış. Ve satırlarına eşlik eden İstanbul. İstanbul'u anlatan her cümlesine öykünüyor insan, 600 bin nüfuslu bir İstanbul da yaşamak kimbilir belkide de Anadolu'da ayaz yemiş kavruk tenli insanı da şair yapardı diye düşünmeden geçemiyor insan.
Beraberinde okuduğum Selim İleri'nin Gramafon hala çalıyor ve Adalet Ağaoğlu'nun Bir düğün gecesi adlı metinleri ile devam eden
İstanbul romantizminin büyüsünden ancak bozkırda ayaz vurmuş toprağının kavruk yüzlü insanıyla karşılaşınca farkına varıyorsun "coğrafyanın bir kader " olduğuna.
Bu dolu kitabı çok da bulandırmadan edebiyat tutkunu olmadığım halde aldığım lezzet ile geride bırakmanın naifliği ve erinçliği içinde keyifli okumalar diliyorum.
·
457 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
