Normalde inceleme yazmayı sevmem fakat bu kitabı okurken çok etkilendim. Marcus Aurelius’un sözlerini okurken kendimi görmüş geçirmiş büyük birinden nasihatlar dinlerken buldum. Keskin net düşünceler kararlı cümleler… çok beğendiğim birkaç alıntıyla bitirmek istiyorum.
Sayfa 88
Güneş ışığı yukarıdan aşağıya doğru dökülüp her yere dağılır gibidir, dökülür ama yok olmaz, çünkü ışığın dağılması genişlemedir aslında. Güneş ışınları yayıldıkça genişler. Güneş ışınlarının nasıl bir şey olduğunu dar bir aralıktan karanlık bir odaya giren güneş ışığını izleyerek anlayabilirsin. Dümdüz uzanır ve karşısına çıkan ilk katı nesneye vurunca durur; ne geriler ne de yok olur. Düşüncenin yayılıp genişlemesi de böyle olmalıdır: dökülüp dağılmalı ama genişleyere. Karşısına çıkan engellere karşı zor kullanmaz, üzerlerinde bir baskı oluşturmaz, sadece durup taviz vermeden bekler ve ulaştığı her şeyi aydınlatır. Çünkü yoluna çıkan bu engel bu ışığı iletmezse, kendini düşüncenin ışığından mahrum eder.
Sayfa 85
İnsanın doğasında bulunmayan hiçbir şey insanın başına gelmez; öküzün doğasında bulunmayan hiçbir şey öküzün başına gelmez; asmanın başına da, taşın başına da kendi doğalarında bulunmayan hiçbir şey gelmez. Her canlının başına sadece bilindik ve doğal olan şeyler gelir, o halde sen niye yakınıyorsun? Evrensel doğa asla dayanamayacağın bir şey getirmez sana.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.