Geceyle ilgili öykü derlemesi olan bu kitaptaki her öyküde gecenin nasıl anlamlandırıldığına dair tespitlerimi, yazarlarını da belirterek öykü sırasına göre aktarıyorum:
Ahmet Cemal, Gecenin Sonunda, Aynadan Geçerken
-Geceyi yaşamak.
Erdal Öz, Kendi Gecesinde
-Kendi karanlığı, kendi gecesi.
İlknur Özdemir, Gece Ayrılığı
-Özellikle geceler düşündürüyor. Geceyi dinlemek, geçmişin muhasebesini yapmak.
-Kendi gecesine karışmak.
Nalan Barbarosoğlu, Kedi Belleği
-İstediğim her gece.
-Gecelerden bir gece.
-Gecenin kör karanlığı. Zifiri siyah.
-Bir Cuma gecesi (hafta sonu tatili başlangıcı)
-Gecenin heyecanı. Gecenin başlaması. Gecelerin kadını. Gece yükselen mutluluğu.
-Karanlıkta her şeyin daha çok netleştiğini görmesi.
Nazlı Eray, Harita
-Zifiri karanlıkta kalmak, fırtınaya yakalanmak (mecazi)
Özcan Karabulut, Gece, Bir Otel Odasında
-Gece uyuyamamak. Uykusunun gelmemesi (huzursuzluk nedeniyle)
-Gecenin bir hikâyesi var.
-Geceyi beklemek.
Sema Kaygusuz, Salyangoz Yolculuğu
-Gece nabızsız bir zaman kesiti. Gece ölü... Geceye ilişkin kayıtsızlığın yerini alan ürperti. Uyurken geceye çizgi çeken uykusuz bir irade.
-Bunaltıcı bir yaz gecesinde, sıkıntılı ve derin uykunun sarkacında sallanmak. Gittikçe ağırlaşan rutubetli gecenin tenine değen ıslaklığını duyumsamamak.
-Kapkara bir gece.
Uğur Özakıncı, Dan...
-Gece, karşısındakini, sırrını öğrendiği, ama asıl anladığı için öldürmek istiyor.
Yekta Kopan, 'Meme'
-Gece rüya görüyor, sonra uyanıp uykusu kaçıyor.
Gece temalı öykü kitabına geceyle ilgili hiçbir anlam taşımayan bu iki öyküye niye yer verilmiş anlamadım.
Yeşim Eyüboğlu, Tebessüm-i Hülyâ
-Geceye yayılan aşk koşar. Aşıkların mahrem gece hayatı.
-Gülüşlerin en yakıcısı, seyrelen gecenin zerreciklerine bölünerek görünmez olan Alis'in solgun çehresinden gelip geçen tebessüm-i hulyâ.
-Cümleler karanlıkta ne yapacağını bilemeyebilir ama rüyalar bilir.