Böyle kasvetli akşamlarda,
daha bi hüzün çöküyor gönlüme...
kimsesizliğim geliyor aklıma...
Hafiften bir yağmur yağıyor,
birileri geçiyor, yorgun adımlarla...
Işıkları yanıyor bazı evlerin,
bazı evler, içim gibi karanlıkta...
İşte böyleyim ben bu aralar,
kimliği olmayan hüzünler yaşıyorum...
Gülmeyide unuttum hayli zamandır,
galiba, mutsuzluğa alışıyorum...
Herkes gülüp eğlenirken ışıklı evlerinde,
ben karanlık odalarda, ölümü yaşıyorum...
Engin Akboğa
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.