Kamelyalı Kadın: Aşk, Fedakarlık ve Toplumsal Yargılar1000Kitap
Çok sevdiğim 
Yaşar Kemal 'in hayatını araştırırken, 
Alexandre Dumas (fils) 'in 
Kamelyalı Kadın adlı klasik eserini defalarca okuduğunu ve romanın sürükleyiciliğini kendi eserlerinde de temel bir ilke haline getirdiğini öğrendiğimde büyük bir merak duygusuyla kitabı hemen alıp okumaya başladım. Klasikler arasında çok geç keşfettiğim ve okumada çok geç kaldığım bir eser kesinlikle. Şimdiye kadar okuduğum klasikler arasında ilk 10'a girebilecek bir eser.
Kitapla ilgili incelememe başlamadan önce belirtmek isterim ki, edebiyat dünyasında iki farklı Alexandre Dumas olduğunu daha önce bilmiyordum. Alexandre Dumas (Fils), babasıyla aynı ismi taşıdığı için "fils" yani "oğul" olarak anılmaktadır. Kamelyalı Kadın ile adını tüm dünyaya duyurmuş ve bence babası kadar başarılı bir yazar olmuştur.
Roman, Marguerite Gautier adındaki güzeller güzeli fakat toplum tarafından damgalanmış bir kadın ile asil bir aileden gelen genç hukukçu Armand Duval'ın tutkulu ama bir o kadar da umutsuz aşk hikayesini konu ediniyor.
Dumas Fils'in kalemini oldukça akıcı ve duygu yüklü buldum. Roman, mektuplar ve anılar aracılığıyla akıcı bir şekilde ele alınmış. Bu da bence karakterlerle okuyucu arasında daha kolay bir şekilde derin bir bağ kurulmasını sağlıyor. Beni fazlasıyla etkileyen bir kitap oldu.
Kitabın hemen başında aslında hikayenin sonunun trajik olduğunu öğreniyoruz. Ama yazarın geriye dönük anlatım yöntemiyle Marguerite ve Armand’ın aşkına tanıklık ediyoruz. Marguerite'in Armand için vazgeçtiği hayat, Armand'ın sevdiği kadın için göze aldıkları ve sonunda tabi ki toplumsal yargıların bu aşkı nasıl imkansız bir hale getirdiğini öğreniyoruz.
Hikayenin gerçek bir olaydan esinlendiği söyleniyor ama doğruluğu tartışılır tabi. Yine de, son zamanlarda beni en çok etkileyen ve büyük bir keyifle okuduğum kitaplardan biri oldu. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dileri :)
Kitap içerisinde en sevdiğim alıntılar:
"Yaşamı hiçbir zaman bu kadar güzel, bu kadar dolu gördüğümü anınsamıyorum."
"İnsanın sevdiği bir sese inanması ne tatlıdır!"
"Bir çocukluğu bir sevince dönüştürür insan çoğu zaman, bu sevinci yıkmak kötü bir şeydir, hele onu sürdürüp de duyanı daha bir sevinçli kılmak olanaklıyken."
"İstediğine erişmek için ne yollara sapmaz, ne nedenler bulmaz ki şu gönül!"
"Bahar çiçeklerini, yapraklarını, kuşlarını, şarkılarını bol bol yaymıştı, dostumun penceresi de bahçesine açılıyor, sağlık veren kokuları kendisine kadar geliyordu."
"Kadınlar sevmedikleri kimselere karşı acımasızdırlar."
"Mutlu olduğunu bilmeyen ne kadar mutlu insan var!"
"Başkalarından daha az yaşayacağım için, daha hızlı yaşamaya karar verdim.."
"İyiliğini eğitim yoluyla öğrenememiş bir kadının önünde, iyiliğe giden iki yol açar Tanrı; Biri Acı, biri de Aşk.."
"İnsanın bilmediği bir acıyı yatıştırması her zaman güçtür.."
"Siz gelseniz, iyileşirdim gibime geliyor.."
"Ama bu yılı birlikte yaşasaydık, bu kadar da çabuk ölmezdim.." :(
Yaşar Kemal 'in hayatını araştırırken, Alexandre Dumas (fils) 'in Kamelyalı Kadın adlı klasik eserini defalarca okuduğunu ve romanın sürükleyiciliğini kendi eserlerinde de temel bir ilke haline getirdiğini öğrendiğimde büyük bir merak duygusuyla kitabı hemen alıp okumaya başladım. Klasikler arasında çok geç keşfettiğim ve okumada çok geç kaldığım bir eser kesinlikle. Şimdiye kadar okuduğum klasikler arasında ilk 10'a girebilecek bir eser.
Kitapla ilgili incelememe başlamadan önce belirtmek isterim ki, edebiyat dünyasında iki farklı Alexandre Dumas olduğunu daha önce bilmiyordum. Alexandre Dumas (Fils), babasıyla aynı ismi taşıdığı için "fils" yani "oğul" olarak anılmaktadır. Kamelyalı Kadın ile adını tüm dünyaya duyurmuş ve bence babası kadar başarılı bir yazar olmuştur.
Roman, Marguerite Gautier adındaki güzeller güzeli fakat toplum tarafından damgalanmış bir kadın ile asil bir aileden gelen genç hukukçu Armand Duval'ın tutkulu ama bir o kadar da umutsuz aşk hikayesini konu ediniyor.
Dumas Fils'in kalemini oldukça akıcı ve duygu yüklü buldum. Roman, mektuplar ve anılar aracılığıyla akıcı bir şekilde ele alınmış. Bu da bence karakterlerle okuyucu arasında daha kolay bir şekilde derin bir bağ kurulmasını sağlıyor. Beni fazlasıyla etkileyen bir kitap oldu.
Kitabın hemen başında aslında hikayenin sonunun trajik olduğunu öğreniyoruz. Ama yazarın geriye dönük anlatım yöntemiyle Marguerite ve Armand’ın aşkına tanıklık ediyoruz. Marguerite'in Armand için vazgeçtiği hayat, Armand'ın sevdiği kadın için göze aldıkları ve sonunda tabi ki toplumsal yargıların bu aşkı nasıl imkansız bir hale getirdiğini öğreniyoruz.
Hikayenin gerçek bir olaydan esinlendiği söyleniyor ama doğruluğu tartışılır tabi. Yine de, son zamanlarda beni en çok etkileyen ve büyük bir keyifle okuduğum kitaplardan biri oldu. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dileri :)
Kitap içerisinde en sevdiğim alıntılar:
"Yaşamı hiçbir zaman bu kadar güzel, bu kadar dolu gördüğümü anınsamıyorum."
"İnsanın sevdiği bir sese inanması ne tatlıdır!"
"Bir çocukluğu bir sevince dönüştürür insan çoğu zaman, bu sevinci yıkmak kötü bir şeydir, hele onu sürdürüp de duyanı daha bir sevinçli kılmak olanaklıyken."
"İstediğine erişmek için ne yollara sapmaz, ne nedenler bulmaz ki şu gönül!"
"Bahar çiçeklerini, yapraklarını, kuşlarını, şarkılarını bol bol yaymıştı, dostumun penceresi de bahçesine açılıyor, sağlık veren kokuları kendisine kadar geliyordu."
"Kadınlar sevmedikleri kimselere karşı acımasızdırlar."
"Mutlu olduğunu bilmeyen ne kadar mutlu insan var!"
"Başkalarından daha az yaşayacağım için, daha hızlı yaşamaya karar verdim.."
"İyiliğini eğitim yoluyla öğrenememiş bir kadının önünde, iyiliğe giden iki yol açar Tanrı; Biri Acı, biri de Aşk.."
"İnsanın bilmediği bir acıyı yatıştırması her zaman güçtür.."
"Siz gelseniz, iyileşirdim gibime geliyor.."
"Ama bu yılı birlikte yaşasaydık, bu kadar da çabuk ölmezdim.." :(·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.