Ya yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam?Alıntı
Elinize aldığınızda bir solukta bitireceğiniz, kısa gibi görünen ancak çok derin rûha dokunan bir Tolstoy eseri İvan İlyiç'in Ölümü. Kitabın en sonunda " Ya ben de yaşamam gerektiiği gibi yaşayamadan buradan ayrılmak zorunda kalırsam?" diye kendinize sorup dönüp empati yapıp hayatınızı bir film şeridi gibi gözden geçirip aslında hayatınızı istediğiniz ve olması gerektiği gibi yaşayabilmek için aradığınız cesareti bulabilecek birine dönüşeceksiniz.. Çünkü ölüm var ve hepimizi için için bekliyor ve bir gün tüm yaşadıklarımız, yaşayamadıklarımız, hayallerimiz, beklentilerimiz, bizden beklenenler, sevdiklerimiz, sevemediklerimiz, nefret ettiklerimiz... Her şey her şey bir gün tamamen sona erecek. Ve biz nasıl ayrılmak istiyorsak bu hayattan ona göre yaşamalıyız. Bir gün çok sevdiğimiz adımız silinecek. Bir gün bizi tanıyan son kişi de öldüğünde bu dünyadan hiç yürümemiş, bir kediyi sevmemiş, birine aşık olmamış gibi yok olacağız. Bari bir iz bırakalım. Tolstoy'un her zaman hayatıma dokunan bir eli olduğunu söylemişimdir, kendisi 1910'da ölmüş olsa bile ... Hep benimle ve bizimle. 
Lev Tolstoy 
İvan İlyiç'in Ölümü 
Rüveyda beşli
Lev Tolstoy İvan İlyiç'in Ölümü Rüveyda beşli·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.