“Yok artık” dedirten bir kurgu1000Kitap
Bana “vay be ben ne okudum böyle” dedirten kitapları gerçekten çook seviyorum. İthaki bilimkurgu klasiklerinden okuduğum her kitap bende zaten aynı etkiyi bırakıyor. Maymunlar Gezegeni de en sevdiğim bilimkurgu klasikleri arasında yerini aldı. ( 
Dune serisi benim için hala 1. sırada)
Gelelim konusuna;
Üç bilim insanı, dünya dışında yaşanabilir yerleri keşfetmek amacıyla bir gezintiye çıkarlar ve dünyaya fazlasıyla benzeyen bir gezegene iniş yaparlar. Her şey normal gözüksede aslında çok büyük bir sürprizle karşılaşırlar. Biz okuyucuların tahayyül etmekte bile zorlandığı, muhtemelen de daha önce üzerine hiç düşünmediğimiz bu sürpriz, maymunlar ve insanların “her anlamda” yer değiştirmesi. Yani gezegenin sahibi maymunlardır. İnsanı insan yapan tüm özelliklerin maymunlara atfedildiği bir dünya.
Psikoloji biliminin yapı taşlarından sayılan ve klasik koşullanma, öğrenilmiş çaresizlik, edimsel koşullanma gibi konuları ele alan pek çok hayvan deneyi var. Bu deneylerin hepsi de hala daha etik açıdan çok tartışılır. Çünkü hayvanlara hem fiziksel hem de psikolojik yönden çok zarar vermiştir. Mesela Harlow’un deneyinde, denek maymunlar depresyona girip intihar etmiştir. (Daha ayrıntılı bilgi edinmek isterseniz araştırabilirsiniz.)
İşte kitapta bu deneyler hayvanlar yerine insanlar üzerinde gerçekleşiyor. Bu deneyleri yöneten de profesör ünvanı almış çeşitli maymunlar. İşte kitabın can alıcı noktası tam da burası. Açıkçası ben bu zamana kadar kafamda böyle bir resmi hiç çizmemiştim. Bahsettiğim bu açıdan rollerin değişmesi ben de bir takım garip duygular ortaya çıkardı.
Ivan Petroviç Pavlov’un deneyine hepiniz az çok aşinasınızdır. Burada, onun köpekler üzerinde denediklerini insanlar üzerinde deniyorlar. Yani gerçekten tüyler ürpertici.
Tüyler ürpertici olan bir diğer kısımda koşulların insanın davranışlarını, düşüncelerini hatta duygularını nasıl doğrudan değiştirme gücüne sahip olduğunu bir kez daha görmüş olmam oldu. Okuyunca ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınızdır.
Aslında 
Pierre Boulle insanoğluyla ilgili gördüğü problemleri(bencilliğini, benmerkezciliğini, kibirliliğini) maymunlar aracılığıyla okuyuculara göstermiş. Hayvanat bahçesinde hayvanlar yerine insanların sergilenmesi, insanlara tasma takılıp çıplak bir şekilde dolaştırılması okuyucu da gerçekten tokat etkisi yaratıyor.
Kitapla ilgili tek eleştirim hikayenin bu kadar kısa tutulması oldu. Keşke yazar konuyu daha da uzatsaydı ya da seri haline getirseydi. İşte o zaman tadından yenmezdi.
Maymunlar Gezegeni
Dune serisi benim için hala 1. sırada)
Gelelim konusuna;
Üç bilim insanı, dünya dışında yaşanabilir yerleri keşfetmek amacıyla bir gezintiye çıkarlar ve dünyaya fazlasıyla benzeyen bir gezegene iniş yaparlar. Her şey normal gözüksede aslında çok büyük bir sürprizle karşılaşırlar. Biz okuyucuların tahayyül etmekte bile zorlandığı, muhtemelen de daha önce üzerine hiç düşünmediğimiz bu sürpriz, maymunlar ve insanların “her anlamda” yer değiştirmesi. Yani gezegenin sahibi maymunlardır. İnsanı insan yapan tüm özelliklerin maymunlara atfedildiği bir dünya.
Psikoloji biliminin yapı taşlarından sayılan ve klasik koşullanma, öğrenilmiş çaresizlik, edimsel koşullanma gibi konuları ele alan pek çok hayvan deneyi var. Bu deneylerin hepsi de hala daha etik açıdan çok tartışılır. Çünkü hayvanlara hem fiziksel hem de psikolojik yönden çok zarar vermiştir. Mesela Harlow’un deneyinde, denek maymunlar depresyona girip intihar etmiştir. (Daha ayrıntılı bilgi edinmek isterseniz araştırabilirsiniz.)
İşte kitapta bu deneyler hayvanlar yerine insanlar üzerinde gerçekleşiyor. Bu deneyleri yöneten de profesör ünvanı almış çeşitli maymunlar. İşte kitabın can alıcı noktası tam da burası. Açıkçası ben bu zamana kadar kafamda böyle bir resmi hiç çizmemiştim. Bahsettiğim bu açıdan rollerin değişmesi ben de bir takım garip duygular ortaya çıkardı.
Ivan Petroviç Pavlov’un deneyine hepiniz az çok aşinasınızdır. Burada, onun köpekler üzerinde denediklerini insanlar üzerinde deniyorlar. Yani gerçekten tüyler ürpertici.
Tüyler ürpertici olan bir diğer kısımda koşulların insanın davranışlarını, düşüncelerini hatta duygularını nasıl doğrudan değiştirme gücüne sahip olduğunu bir kez daha görmüş olmam oldu. Okuyunca ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınızdır.
Aslında Pierre Boulle insanoğluyla ilgili gördüğü problemleri(bencilliğini, benmerkezciliğini, kibirliliğini) maymunlar aracılığıyla okuyuculara göstermiş. Hayvanat bahçesinde hayvanlar yerine insanların sergilenmesi, insanlara tasma takılıp çıplak bir şekilde dolaştırılması okuyucu da gerçekten tokat etkisi yaratıyor.
Kitapla ilgili tek eleştirim hikayenin bu kadar kısa tutulması oldu. Keşke yazar konuyu daha da uzatsaydı ya da seri haline getirseydi. İşte o zaman tadından yenmezdi.
Maymunlar Gezegeni·
1.064 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.