Çavdar Tarlasında ÇocuklarRoman-Edebiyat-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Çavdar Tarlasında Çocuklar, Jerome David Salinge tarafından yazılan tek uzun romandır. İlk başlarda, 1945_1946 yılları arasında "Holden Caulfield’in Hikayesi” adı altında çeşitli dergilerde kısa öyküler şeklinde yazılan metinler, zamanla roman formuna dönüşmüştür. 1951 yılında roman olarak yayımlanmıştır. Roman, 16 yaşındaki bir gencin 3 gününü anlatır.
Kitabın başkahramanı Holden Caulfield, okuldan atıldıktan sonra birkaç gün boyunca New York’ta dolaşır ve insanlarla, hayatla, toplumla olan uyumsuzluğunu, isyanını ve yalnızlığını içten bir dille anlatır. Holden’ın en büyük arzusu, çocukların masumiyetini korumaktır. Kitabın ismi de buradan gelir: Holden, bir çavdar tarlasında koşan çocukların uçuruma düşmesini engelleyen biri olmayı hayal eder. Yani, büyüme sürecinde masumiyetlerini kaybetmelerini istemez.
METAFORLAR :
Çavdar Tarlası : Masumiyetin korunması, saflık, büyümemek
Uçurum : Gerçek dünyaya, yetişkinliğe geçiş ve ona bağlı korkular.
Holden : Masumiyetin bekçisi
Holden’ın çocukları “uçurumdan düşmekten” koruma isteği, onun masumiyetin korunmasını istemesinin bir göstergesidir. Çavdar tarlası sembolü, Holden’ın büyümeyi reddetmesinin ve çocukların saf dünyasındaki masumiyetin kaybolmaması gerektiğine dair bir isyandır.
Kırmızı Şapka : Kişisel izolasyon, kimlik arayışı, toplumsal normlardan kaçış
Holden’ın kırmızı avcı şapkası onun yalnızlık ve içsel çatışmalarını simgeler. Şapka, Holden’ın kendini diğerlerinden ayırdığı, bir tür zırh olarak kullandığı bir objedir. Ayrıca onun kişisel kimliğini, başkalarının beklentilerinden bağımsız olarak, ifade etme arzusunun bir göstergesidir.
Holden şapkayı yalnızken takar; dışarıdaki dünya ile olan ilişkisini sembolize eder.
Ölen Kardeşi Allie'nin Beyzbol Eldiveni : Kayıp, yas, duygusal bağ, masumiyet
Allie’nin şiirler yazdığı beyzbol eldiveni, onun masumiyetini, zekasını ve Holden’ın ona duyduğu derin sevgiyi temsil eder. Eldiven fiziksel bir nesne ama aslında duygusal bir yas metaforudur.
Müze metaforu : Zamanın donduğu güvenli bir alan
Gerçek hayat : Sürekli değişim ve belirsizlik
Holden müzeleri sever çünkü hiçbir şey değişmez. Aynı şeyleri görür, aynı yerlerde dururlar. Bu da onun değişim korkusunu ve geçmişe duyduğu özlemi simgeler.
Atlı Karınca : Hayatın döngüselliği, kabullenme.
Atlı karınca, hayattaki döngüleri ve tekrarları simgeler. Holden’ın Phoebe’yi dönerken izlerken duyduğu rahatlama, masumiyetin kayboluşunu kabul etme yolundaki ilk adımı temsil eder.
ÖRDEKLER VE CENTRAL PARK METAFORU:
Ördekler : Değişime uyum, geçici kaçışlar, hayattaki belirsizlik
Central Park : Güvenli bir alan, değişime karşı duyulan korku.
Holden’ın defalarca sorduğu ama kimsenin net bir cevap veremediği o meşhur soru:
"Central Park'taki ördekler kışın nereye gidiyor?"
Holden’ın o ördeklere takıntısı, onun duygusal durumunu ve hayatla başa çıkma yollarını temsil ediyor. Bir sahnede taksi şoförüne bu soruyu sorduğunda, şoför sinirleniyor ve konuyu değiştiriyor. Yani yetişkinler bu soruyu ciddiye bile almıyor. İşte Holden’ı en çok yaralayan da bu: Onu anlayan kimse yok gibi hissediyor.
Ördek metaforu, Holden’ın psikolojisini derinlemesine yansıtan bir simgedir. Şu sekilde;
- Değişim ve Belirsizlik Korkusu : Ördekler, mevsimsel olarak ortadan kaybolur, sonra tekrar dönerler. Bu, doğada olağan bir döngüdür. Ancak Holden bu doğal döngü karşısında kaygı duyar, çünkü o değişime direnir.
Holden, tıpkı ördekler gibi kendi hayatında da bir geçiş dönemindedir: çocuklukla yetişkinlik arasında sıkışıp kalmıştır. Ne tarafa gideceğini, nerede "barınacağını" bilemez. Bu yüzden ördekler gibi "ben nereye gideceğim, bu değişimle nasıl baş edeceğim?" sorusunu aslında kendine sorar.
- Kayıp ve Güvende Olma Arayışı : Holden, kardeşi Allie’yi kaybettikten sonra duygusal olarak bir güven duygusunu yitirir. Ördekler onun için bu bağlamda "yok olma ama sonra güvenli bir yere gitme" fikrinin bir yansımasıdır.
"Acaba ördeklere ne oluyor? Onlara bir şey oluyor mu? Birileri onları koruyor mu?" gibi içten içe sorduğu sorular aslında "Ben kaybolursam beni kim bulur? Beni kim anlar?" endişesinin yansımasıdır.
- Holden’ın Gelişim Yolculuğu ile Bağlantısı : Roman boyunca Holden, kendi yerini ve yönünü bulmaya çalışır. Ördeklerin "geçici kayboluşu", onun gözünde bir tür kayıp ama umutlu bekleyiştir. Ördekler bir yerlere gider ama sonra geri döner, bu umut vericidir.
Holden ise ne gidebiliyor ne kalabiliyor. Bu yüzden ördeklerin bu gizemli kayboluşu ve dönüşü, onun için bir yolculuğun, dönüşümün sembolüdür.
Ördek metaforu, Holden’ın büyüme korkusu, kayıp duygusu, ve belirsizlikle yüzleşme süreciyle derin bir bağ içindedir. Ördekler, onun içsel sorularının dışavurumudur: “Ben de bu hayatta bir yere varabilecek miyim? Beni bekleyen güvenli bir yer var mı?” Ördeklerin akıbetini merak etmek, Holden’ın kendi geleceğine ve var oluşuna dair duyduğu endişenin yansımasıdır.
Not : Kitapta yer alan küfürlü dil, cinsel içerikli göndermeler, genç karakterin çok fazla alkol ve sigara kullanımı ayrıca asi ve isyankar davranışları gençlerin olumsuz etkilenmesine yol açabileceğinden kitap, 20 yaş üstü okuyuculara hitap eder.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.