''İnsan; iletişimsel ve toplumsal yığınlarla varlığını ortaya çıkaran bir canlı formudur. Çünkü bu formun sac ayakları her daim sürünün kurallarına ve normlarına göre şekillenmektedir. Bu şekillenişin bağlamında canlı kalmak ya da hayat denen tabloda bir yer bulmaktır.''
İşte yukarıdaki açıklama sürüyü kabul eden ve sürünün kabuklarını kırmayan bir zihin,yaşayış ve hikaye bağıntısında kendiliğini ortaya çıkaran bir anlayışın cümeleleri olarak görülebilir.
Cümlelerimize kitap üzerinden yaklaştığımızda sürüysa karşımıza Nietzche'nin insan tanımları ve tarihlse süzgeç içinde devinim gösteren insanlık anlamları kendini göstermektedir. Buradan harektle kitap sürüyü bir açıdan korurken; bir açıdan da yok etmenin anlatısını sunar. Ve sürü içinde yaşarken dahi sürüyü dışlayacak bir yol yöntemin olduğunu anlamlandırmaktadır.
Sonuç olarak sürü içindeki insanın olumlu, olumsuz, mutlu ve mutsuz yönleri-yönergeleri açıklamakta ve eleştirmektedir. Bu açıklamanın ve eleştirmenin ışığındaysa herhangi bir çözüm reçetesi ortaya çıkmamaktadır.