5-6 yaşlarına geldiğimde, kız erkek diye bir yol ayrımına gelmiştim. Erkekler hep üstün tutuluyor, hizmet alan, emir veren oluyor. Kızlarsa hep emir alan, hizmet eden, korkan, ürken durumunda. Ben bunun farkındayım ve çok rahatsız oluyorum. Annemse, erkeğe karşı çıkılmaz, kız kısmı susar, sesini kimseye duyurmaz, sabırlı olur, söz dinler diyor. Ben o çocuk yaşıma rağmen inanmıyorum söylediklerine. Karşı çıkıyorum. Ya anne diyorum, niye erkekler susmaz, niye onlar söz dinlemez, niye onlar korkmaz?
Annem bir gün, yine laf arasında, kızım akıllı ol, erkeklerle sidik yarıştırma. Onların sidiği bile ileri gider. Allah erkeği üstün yaratmış işte dedi. Bunun üzerine, benden bir yaş küçük erkek kardeşim Sami ile sidik yarışı yapacağımı söyledim. Annem çok şaşırdı, baka kaldı, engel de olmadı. Bir oyunmuş gibi izledi olup bitenleri. Ben erkek kardeşimle annemin gözleri önünde sidik yarışı yaptım. Tüm gücümü kullandım kazanmak için. Ama tabii ki kaybettim yarışı. Çok öfkelenmiştim. Bir sidiğe mi bağlıydı çaresizliğim, hesaba alınmayışım? Bu bir oyun değildi. O anda belki farkında değildim ama ben bir savaş başlatmıştım bu sidik yarışıyla.
Bir Kadın Bir Ses 
Doğan Cüceloğlu
Bir Kadın Bir Ses Doğan Cüceloğlu·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.