Kavramın varlığı itibariyle orjinalin benzerini yaratmak ya da orjinalliğin şemsiyesini koruyarak yenilemek veya güncellemek anlamını taşımaktadır. Bu kavramı sanat diyagramına uygulandığında; eserin biricikliğine ve özüne sirayet eden değişimler, aynı ölçütte biricikliğini ve özünü korumak için yapılan edimler sanat yapıtının ilk halliğindeki ruhunu da ekarte ederek; varoluşundaki kökü, zihindeki olgusunu yitirmese dahi absorbe eder. Bu bağlamda yapılan edim ve eylemler minavilinde sanat doğu mistizimi bağıntısında ilkselliğini koruyarak değil daimi bir güncelleme alarak yoluna ve canlılığına devam etmektedir. Kısacası Herakletios'un ''değişmeyen tek şey değişimin kendisidir'' sözü üzerinden sanat algısı ve yönelimi ana başlık olarak kimliğini korusu dahi içsel metin olarak daimi olarak canlılığını ve güncelliğini korumak yani kendi varlığını korumak için tıpkı hayatta kalmaya çalışan insan gibi vermiş olduğu tolereler sanat yapıtını farklılaştırır. İşte bu yüzden sanatın varlığı doğu mistizmi üzerinden kendilik bilinincinin tek bir ayağı yoktur. Onun ayakları dolanbamçlı yolların kaderini ve kederini yansıtır.
Sonuç olarak; çakma kavramı hem geçmişin hem gündümüzün tüm oluş-bozuluş korteksinde kendine yer edinmiş ve edinecek kavramdır. Çünkü yaşantı ve yaşam dediğimiz şeyde aslında bir nevi ''çakma''dır. İşte buradan harektle sanatta yaşamda birbirine kordon bağıyla bağlıdır. İnsan değişip dönüştükçe sanatta kendini revize edecek, bulunduğu coğrafyanın donelerine göre kendine kimlik atfedecektir. Hayatta kalmak için bu davranışa ve tavra ihtiyaç duyar.
·
255 Gösterim
1 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.