Yine savaş döneminde geçen bir Cengiz Aytmatov kitabı. Aytmatov'u severim, ancak bu kitabı okurken "İyi ki Aytmatov'la tanışma kitabım bu olmamış" diye düşündüm. Çünkü öyle olsaydı, belki de yazarın diğer kitaplarını okumaya pek istekli olmazdım.
Kitaba gelecek olursak; asi kızımız Cemile, yeni evlendiği eşi Sadık’ı kısa süre sonra savaşa uğurlar. Hikâyeyi, Sadık’ın kardeşinin gözünden dinliyoruz. Danyar adında, savaştan dönmüş, asosyal ve gariban bir karakterimiz var. Cemile’yle aralarında nefret, aşk, ihanet gibi duygular gelişiyor.
Kişisel düşünceme gelirsek, Cemile’yi yargılayan bir bakış açım yok. Hatta olaylara karşı güçlü bir his de duymadım, bilmiyorum, ama hikâye beni içine çekmedi. Derinlik bulamadım. Danyar karakterini sevdim fakat Cemile'nin ona neden âşık olduğunu pek anlamlandıramadım. Sadık’a da üzülmedim nedense; belki de Cemile'nin Danyar’la daha mutlu olacağı hissine kapıldım.
Hikâyeyi anlatan çocuğun Cemile’ye duyduğu aşkı, çoğu kişinin aksine, “Yengesine âşık olmuş, iğrenç” şeklinde yorumlamıyorum. Sonuçta 13-14 yaşında bir çocuk, hayranlıkla karışık bir aşk duyuyor. Sürekli çalışıyor, hayatında kimi görmüş ki kime tutulacak?
Sonuç olarak, kitap beni çok etkilemedi ama kısa bir eser güzel noktalar var genede okunabilir.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.