Değerlendirme1000Kitap
Jose Saramagonun Korluk adl eseri, sadece bir felaket senaryosu degil; insan dogasnn, toplumun
ve vicdann derinlerine yaplan sarsc bir yolculuk. Kitap, bilinmeyen bir salgnla aniden kor olan bir
toplumun, fiziksel karanlkla birlikte ahlaki bir cokuse de nasl suruklendigini anlatyor. Ancak bu
karanlgn icinde parlayan bir sk var: Doktorun esi.
Okuyucu olarak benim en cok bag kurdugum karakter de oydu. Kor olmamasnn sebebi, yalnzca
biyolojik degil; onun temiz kalpli, yardmsever ve umut tasyan biri olmasyd. Diger herkes gorme
yetisini kaybetmisken, o insan kalmay basardg icin gorebilen tek kisiydi. Gozleri degil, kalbiyle goren
bir figur olarak roman boyunca insanlga tutunma noktas oldu.
Romann dili zorlaycyd; tekrarlar, uzun cumleler, noktalama eksiklikleri yorucuydu. Ama bu rahatszlk
bilincliydi: Saramago bize yalnzca bir hikaye anlatmyor, bizi de o kaosun icine cekiyordu. Bize sanki
soyle diyordu:
"Sen de bu korlugun bir parcas msn? Kendine bak."
Korluk salgn, aslnda insann kendi ic dunyasna donmesine neden oldu. Ds dunyann susmas, ic
seslerin yukselmesine yol act. Ve bu sessizlikte herkes kendi acizligini, yalnzlgn, krlganlgn fark etti.
Gercekten gormek, gozlerle degil, insan kalabilmekle ilgiliydi.
Kitabn sonunda gorme yetisinin geri gelisi ise benim icin umut vericiydi. Bu, insann yozlasmadan
cktkca yeniden gorebilme ihtimalini simgeliyordu. Cunku aslnda korluk, en cok da vicdani korluktu.
Bugun yasadgmz dunyaya baktgmda bu metaforun ne kadar guncel oldugunu goruyorum. Sosyal
medya basta olmak uzere, insanlar gercegi degil, gosterileni yasyor. Yalan bir dunyann icinde
gercege kor olmay seciyoruz. Bu, gunumuzun en buyuk korlugu. Ve ne yazk ki gozumuz ack olsa
da, kalbimiz sklkla karanlkta kalyor.
Korluk, beni dusunduren, rahatsz eden, sarsan ama en sonunda icimi de arndran bir roman oldu
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.